(Κείμενο 22 Απριλίου 2008)
Είναι σίγουρο πως και εγώ, πιθανότατα και τα άλλα παιδιά, θα ήθελα να γράφω πιο συχνά τη γνώμη μου, για τα τοπικά αθλητικά δρώμενα και όχι μόνο. Ενδεχομένως αυτό θα ήθελαν και όποιοι, όσοι κι αν είναι αυτοί, μας παρακολουθούν είτε απ' το ραδιόφωνο, είτε απ' την ιστοσελίδα. Όμως αυτό είναι το θετικό του «ερασιτεχνισμού», που περιβάλλει την όλη μας προσπάθεια. Δηλαδή το ότι δεν έχουμε κάποιο κέρδος και κυρίως κάνουμε το κέφι μας, μας δίνει τη δυνατότητα να γράφουμε όταν θεωρούμε ότι υπάρχει κάτι για το οποίο θέλουμε να εξωτερικεύσουμε τη γνώμη μας και όχι κάθε τρεις και λίγο γιατί «έτσι πρέπει». Έτσι κι αλλιώς εμένα δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η λέξη πρέπει, κυρίως όταν πρόκειται για ενήλικους και συνειδητοποιημένους ανθρώπους.
Η αθλητική χρονιά οδεύει προς το τέλος της και διόλου ευκαταφρόνητα πράγματα συνέβησαν φέτος στην περιοχή μας. Θα ξεκινήσω με την επιστροφή της αρκαδικής καλαθοσφαίρισης στη Β' Εθνική, ύστερα από 22 χρόνια. Φευγαλέα θυμάμαι κάποια παιχνίδια που είχα παρακολουθήσει τότε στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης. Κι αν δεν κάνω λάθος ένα απ' αυτά ήταν με αντίπαλο τον Πειραϊκό, δηλαδή την ομάδα που αντιμετώπισε ο Αρκαδικός στην τελευταία αγωνιστική του φετινού πρωταθλήματος, όπου και σφραγίστηκε το εισιτήριο της ανόδου.
Η τεράστια αυτή επιτυχία είναι το επιστέγασμα μιας πολύχρονης προσπάθειας και ταυτόχρονα αποτελεί τη δικαίωση του αρκαδικού μπάσκετ. Ουσιαστικά αποτελεί και μια επιβράβευση των κόπων όλων αυτών των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτό, από οποιοδήποτε πόστο. Σε αυτούς αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και μπράβο, είτε βρίσκονται στην τωρινή ομάδα του Αρκαδικού, φυσικά κυρίως σε αυτούς, είτε όχι αλλά έχουν συμβάλλει παλαιότερα σ' αυτό το οικοδόμημα και έχουν κι αυτοί ένα μερίδιο στη φετινή επιτυχία.
Ο «χιτσκοκικός» τρόπος με τον οποίο ήρθε το φινάλε, ήταν μια έμπρακτη απόδειξη του τι είναι ο αθλητισμός και τι συγκινήσεις επιφυλάσσει μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Η απογοήτευση της μη κάλυψης της διαφοράς των οκτώ πόντων στο παιχνίδι με το Γκυζιακό, έδωσε τη θέση της στα έξαλα πανηγύρια, στο τηλεφωνικό άκουσμα της είδησης της ήττας του απ' την Αγία Παρασκευή. Τώρα όμως, που σιγά - σιγά πέφτει ο κουρνιαχτός των πανηγυρισμών, χρειάζεται η αποτίμηση και ο σωστός προγραμματισμός για την επόμενη χρονιά, απ' τους ιθύνοντες της ομάδας. Επίσης χρειάζεται και η αυτοκριτική ημών των φιλάθλων, που μάλλον δεν στηρίξαμε όσο θα έπρεπε και κυρίως όσο άξιζε, την προσπάθεια αυτής της ομάδας.
Στο χώρο του ποδοσφαίρου, με ανάμικτα συναισθήματα έκλεισε την περασμένη Κυριακή η πρώτη ποδοσφαιρική χρονιά του Αστέρα Τρίπολης, στα σαλόνια της Super League. Η «ομάδα των τρένων» ηττήθηκε απ' την ΑΕΚ, στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Σταδίου και τερμάτισε στην έβδομη θέση, χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί στα play offs. Εκεί όπου θα της δινόταν η ευκαιρία να διεκδικήσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, αλλά κυρίως να ανεβάσει τις ήδη υψηλές μετοχές της και ίσως να έχει και κάποια επιπλέον οικονομικά οφέλη.
Για δύο βασικούς λόγους πιστεύω πως αυτό θα βγει σε καλό στην ομάδα της πόλης μας. Πρώτον διότι υπάρχει η εκκρεμότητα με το νέο γήπεδο. Δηλαδή θα είναι πολύ καλύτερα αυτό το βήμα, το ευρωπαϊκό, να γίνει όταν με το καλό θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι νέες υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις που έχουν προαναγγελθεί κι όχι να χρησιμοποιεί κάποιο γήπεδο πιθανότατα στην Αθήνα, είχε ακουστεί αυτό της Ριζούπολης.
Και ο δεύτερος λόγος είναι πως θεωρώ ότι καλύτερο είναι τα βήματα ανόδου να είναι αργά και σταθερά κι όχι γρήγορα και βιαστικά. Άλλωστε όπως μας έχει αποδείξει η ζωή και κυρίως ο αθλητισμός, πολλές φορές εφαρμόζεται η θεωρία του «ασανσέρ» και οι απότομες άνοδοι συνοδεύονται από εξίσου απότομες καθόδους. Όπως λέει κι ο λαός μας : « Το καλό πράγμα αργεί να γίνει» κι όπως λέει κι ένα τραγούδι της δημοτικής μας παράδοσης : «Αργά λεβέντη το χορό, για να σε καμαρώνουν.»
Η πρώτη αυτή χρονιά του Αστέρα Τρίπολης ήταν απόλυτα πετυχημένη και αυτό είναι μια καθαρά προσωπική άποψη. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια νεοφώτιστη ομάδα μιας πόλης που ουδέποτε είχε εκπρόσωπο στην μεγαλύτερη τη τάξει κατηγορία και η οποία έκανε την υπέρβαση και μάλιστα έκανε μεγάλες νίκες απέναντι στις καλύτερες ομάδες κυρίως εντός έδρας αλλά όχι μόνο. Σημαντικότερες στιγμές κατά τη γνώμη μου ήταν η στέρηση πέντε βαθμών απ' τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, οι νίκες επί των «μεγάλων» στην Τρίπολη καθώς και το «διπλό» στην Τούμπα.
Όπως προανέφερα για τον Αρκαδικό, αξίζουν πολλά μπράβο σε όσους εμπλέκονται στην φετινή πορεία του Αστέρα αν και υπάρχουν πολλά πράγματα σε διάφορους τομείς που χρήζουν βελτίωσης και οι εμπειρίες απ' την φετινή χρονιά μπορούν να αποτελέσουν καλό οδηγό. Ορισμένες απαντήσεις, που δίνονται στην ενότητα «Δημοσκοπήσεις» της ιστοσελίδας μας, «φωτογραφίζουν» κάποιους τέτοιους τομείς όπου υπάρχουν απαιτήσεις για βελτιώσεις.
Όσον αφορά τώρα το φίλαθλο κοινό, θεωρώ πως στήριξε με καλό τρόπο την ομάδα. Τα εισιτήρια που κόπηκαν, διαρκείας και απλά, έδειξαν τη δίψα του κόσμου για ποδόσφαιρο υψηλότερου επιπέδου απ' αυτό που είχαμε συνηθίσει στην Αρκαδία. Βέβαια κι ο κόσμος έχει περιθώρια βελτίωσης ύστερα απ' αυτή τη χρονιά και δεν χρειάζεται να απογοητεύεται τόσο πολύ, όπως έγινε ύστερα απ' το πολύ ατυχές, είναι η αλήθεια, αποτέλεσμα του αγώνα με το Λεβαδειακό.
Και κάπου εδώ κολλάει η άποψη του Σίλερ, που διάλεξε για τίτλο ο γράφων αυτό το κείμενο. Δηλαδή δεν γίνεται από εκεί που ήμασταν στα «αλώνια» και βρεθήκαμε στα «σαλόνια», ποδοσφαιρικά πάντα, να έχουμε και την απαίτηση να κατακτήσουμε τα πάντα και μάλιστα «εδώ και τώρα». Δεν «ανακαλύψαμε την Αμερική» σε μια ποδοσφαιρική σεζόν και ξέρω ότι κάπου εδώ πολλοί θα διαφωνήσουν αλλά αυτό είναι και το καλό της δημοκρατίας.
Στα τοπικά τώρα, πολύ καλή χρονιά έκανε το Λεωνίδιο και η Δόξα Μεγαλόπολης ενώ η Νεστάνη το προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να μείνει στη Δ' Εθνική. Ο Ερμής Μελιγούς θα συμμετάσχει στο επόμενο πρωτάθλημα ως νέος εκπρόσωπος της Αρκαδίας. Αλλά το παράπονο πολλών όπως και εμένα είναι η πορεία του ιστορικού Παναρκαδικού όπως και οι εξελίξεις με το γήπεδο που έχει πλέον ταυτιστεί με το περιβόητο γεφύρι της Άρτας. Ίδωμεν.
Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους μας παρακολουθούν, είτε απ' το ραδιόφωνο είτε απ' το site, μας στέλνουν την άποψή τους, μας λένε τη γνώμη τους, μας ενημερώνουν ή μας κάνουν κριτική και θέλω να τους διαβεβαιώσω ότι αυτή είναι η καλύτερη ανταμοιβή και εκτιμάται ιδιαίτερα διότι όπως αναφέρεται και στο βιογραφικό μου, τα απλά πράγματα «γεμίζουν» τη ζωή μας και την κάνουν πιο όμορφη.
Επίσης να ευχηθώ σε όλους, μέρες που είναι, Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση. Να είμαστε υγιείς, αισιόδοξοι, δημιουργικοί και με ήθος και αξιοπρέπεια να προσπαθούμε καθημερινά να ξεπερνάμε τον εαυτό μας.
Υ.Γ.1
Όσον αφορά το θέμα που προέκυψε τη Δευτέρα, με το αφιέρωμα της εφημερίδας «Goalnews» στην άνοδο του Αρκαδικού στη Β' Εθνική και τη χρησιμοποίηση φωτογραφικού υλικού απ' την ιστοσελίδα μας (http://www.contraepithesi.gr) αλλά κυρίως απ' την προσωπική δουλειά του Φώτη Αλεξόπουλου, δίχως όχι απλά να ρωτηθούμε αν επιτρέπουμε την χρήση του, το λιγότερο, αλλά χωρίς καν να αναφερθεί η πηγή προέλευσης, θα πω τούτο: Καταρχήν με χαροποιεί που έστω κι έτσι προβάλλεται μια αρκαδική αθλητική επιτυχία κι έχουμε μια μικρή συμβολή σε αυτό. Και κατά δεύτερον με καλύπτει απόλυτα η αξιοπρέπεια, η σοβαρότητα, η ευθύτητα, η ειλικρίνεια και κυρίως η ανωτερότητα με την οποία άγγιξε το θέμα ο Φώτης, στο δικό του σύνδεσμο, στην ενότητα «Απόψεις Συντελεστών». Τέλος, θέλω να πιστεύω, αν και δυσκολεύομαι, πως αυτό δεν ήταν παρά ένα ατυχές περιστατικό.
Υ.Γ.2
Εύχομαι καλή επιτυχία τόσο στους διοργανωτές, όσο και στους συμμετέχοντες στο φετινό πρωτάθλημα υπηρεσιών και οργανισμών αν και φέτος με τους νέους, πιο ξεκάθαρους είναι η αλήθεια, κανονισμούς δεν θα έχω δικαίωμα συμμετοχής. Ωστόσο μάλλον αυτή η αλλαγή είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και θα προσδώσει στο πρωτάθλημα το χαρακτήρα που πραγματικά του αξίζει.
Είναι σίγουρο πως και εγώ, πιθανότατα και τα άλλα παιδιά, θα ήθελα να γράφω πιο συχνά τη γνώμη μου, για τα τοπικά αθλητικά δρώμενα και όχι μόνο. Ενδεχομένως αυτό θα ήθελαν και όποιοι, όσοι κι αν είναι αυτοί, μας παρακολουθούν είτε απ' το ραδιόφωνο, είτε απ' την ιστοσελίδα. Όμως αυτό είναι το θετικό του «ερασιτεχνισμού», που περιβάλλει την όλη μας προσπάθεια. Δηλαδή το ότι δεν έχουμε κάποιο κέρδος και κυρίως κάνουμε το κέφι μας, μας δίνει τη δυνατότητα να γράφουμε όταν θεωρούμε ότι υπάρχει κάτι για το οποίο θέλουμε να εξωτερικεύσουμε τη γνώμη μας και όχι κάθε τρεις και λίγο γιατί «έτσι πρέπει». Έτσι κι αλλιώς εμένα δεν μου αρέσει ιδιαίτερα η λέξη πρέπει, κυρίως όταν πρόκειται για ενήλικους και συνειδητοποιημένους ανθρώπους.
Η αθλητική χρονιά οδεύει προς το τέλος της και διόλου ευκαταφρόνητα πράγματα συνέβησαν φέτος στην περιοχή μας. Θα ξεκινήσω με την επιστροφή της αρκαδικής καλαθοσφαίρισης στη Β' Εθνική, ύστερα από 22 χρόνια. Φευγαλέα θυμάμαι κάποια παιχνίδια που είχα παρακολουθήσει τότε στο κλειστό γυμναστήριο της Τρίπολης. Κι αν δεν κάνω λάθος ένα απ' αυτά ήταν με αντίπαλο τον Πειραϊκό, δηλαδή την ομάδα που αντιμετώπισε ο Αρκαδικός στην τελευταία αγωνιστική του φετινού πρωταθλήματος, όπου και σφραγίστηκε το εισιτήριο της ανόδου.
Η τεράστια αυτή επιτυχία είναι το επιστέγασμα μιας πολύχρονης προσπάθειας και ταυτόχρονα αποτελεί τη δικαίωση του αρκαδικού μπάσκετ. Ουσιαστικά αποτελεί και μια επιβράβευση των κόπων όλων αυτών των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτό, από οποιοδήποτε πόστο. Σε αυτούς αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και μπράβο, είτε βρίσκονται στην τωρινή ομάδα του Αρκαδικού, φυσικά κυρίως σε αυτούς, είτε όχι αλλά έχουν συμβάλλει παλαιότερα σ' αυτό το οικοδόμημα και έχουν κι αυτοί ένα μερίδιο στη φετινή επιτυχία.
Ο «χιτσκοκικός» τρόπος με τον οποίο ήρθε το φινάλε, ήταν μια έμπρακτη απόδειξη του τι είναι ο αθλητισμός και τι συγκινήσεις επιφυλάσσει μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Η απογοήτευση της μη κάλυψης της διαφοράς των οκτώ πόντων στο παιχνίδι με το Γκυζιακό, έδωσε τη θέση της στα έξαλα πανηγύρια, στο τηλεφωνικό άκουσμα της είδησης της ήττας του απ' την Αγία Παρασκευή. Τώρα όμως, που σιγά - σιγά πέφτει ο κουρνιαχτός των πανηγυρισμών, χρειάζεται η αποτίμηση και ο σωστός προγραμματισμός για την επόμενη χρονιά, απ' τους ιθύνοντες της ομάδας. Επίσης χρειάζεται και η αυτοκριτική ημών των φιλάθλων, που μάλλον δεν στηρίξαμε όσο θα έπρεπε και κυρίως όσο άξιζε, την προσπάθεια αυτής της ομάδας.
Στο χώρο του ποδοσφαίρου, με ανάμικτα συναισθήματα έκλεισε την περασμένη Κυριακή η πρώτη ποδοσφαιρική χρονιά του Αστέρα Τρίπολης, στα σαλόνια της Super League. Η «ομάδα των τρένων» ηττήθηκε απ' την ΑΕΚ, στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Σταδίου και τερμάτισε στην έβδομη θέση, χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί στα play offs. Εκεί όπου θα της δινόταν η ευκαιρία να διεκδικήσει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, αλλά κυρίως να ανεβάσει τις ήδη υψηλές μετοχές της και ίσως να έχει και κάποια επιπλέον οικονομικά οφέλη.
Για δύο βασικούς λόγους πιστεύω πως αυτό θα βγει σε καλό στην ομάδα της πόλης μας. Πρώτον διότι υπάρχει η εκκρεμότητα με το νέο γήπεδο. Δηλαδή θα είναι πολύ καλύτερα αυτό το βήμα, το ευρωπαϊκό, να γίνει όταν με το καλό θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι νέες υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις που έχουν προαναγγελθεί κι όχι να χρησιμοποιεί κάποιο γήπεδο πιθανότατα στην Αθήνα, είχε ακουστεί αυτό της Ριζούπολης.
Και ο δεύτερος λόγος είναι πως θεωρώ ότι καλύτερο είναι τα βήματα ανόδου να είναι αργά και σταθερά κι όχι γρήγορα και βιαστικά. Άλλωστε όπως μας έχει αποδείξει η ζωή και κυρίως ο αθλητισμός, πολλές φορές εφαρμόζεται η θεωρία του «ασανσέρ» και οι απότομες άνοδοι συνοδεύονται από εξίσου απότομες καθόδους. Όπως λέει κι ο λαός μας : « Το καλό πράγμα αργεί να γίνει» κι όπως λέει κι ένα τραγούδι της δημοτικής μας παράδοσης : «Αργά λεβέντη το χορό, για να σε καμαρώνουν.»
Η πρώτη αυτή χρονιά του Αστέρα Τρίπολης ήταν απόλυτα πετυχημένη και αυτό είναι μια καθαρά προσωπική άποψη. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια νεοφώτιστη ομάδα μιας πόλης που ουδέποτε είχε εκπρόσωπο στην μεγαλύτερη τη τάξει κατηγορία και η οποία έκανε την υπέρβαση και μάλιστα έκανε μεγάλες νίκες απέναντι στις καλύτερες ομάδες κυρίως εντός έδρας αλλά όχι μόνο. Σημαντικότερες στιγμές κατά τη γνώμη μου ήταν η στέρηση πέντε βαθμών απ' τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, οι νίκες επί των «μεγάλων» στην Τρίπολη καθώς και το «διπλό» στην Τούμπα.
Όπως προανέφερα για τον Αρκαδικό, αξίζουν πολλά μπράβο σε όσους εμπλέκονται στην φετινή πορεία του Αστέρα αν και υπάρχουν πολλά πράγματα σε διάφορους τομείς που χρήζουν βελτίωσης και οι εμπειρίες απ' την φετινή χρονιά μπορούν να αποτελέσουν καλό οδηγό. Ορισμένες απαντήσεις, που δίνονται στην ενότητα «Δημοσκοπήσεις» της ιστοσελίδας μας, «φωτογραφίζουν» κάποιους τέτοιους τομείς όπου υπάρχουν απαιτήσεις για βελτιώσεις.
Όσον αφορά τώρα το φίλαθλο κοινό, θεωρώ πως στήριξε με καλό τρόπο την ομάδα. Τα εισιτήρια που κόπηκαν, διαρκείας και απλά, έδειξαν τη δίψα του κόσμου για ποδόσφαιρο υψηλότερου επιπέδου απ' αυτό που είχαμε συνηθίσει στην Αρκαδία. Βέβαια κι ο κόσμος έχει περιθώρια βελτίωσης ύστερα απ' αυτή τη χρονιά και δεν χρειάζεται να απογοητεύεται τόσο πολύ, όπως έγινε ύστερα απ' το πολύ ατυχές, είναι η αλήθεια, αποτέλεσμα του αγώνα με το Λεβαδειακό.
Και κάπου εδώ κολλάει η άποψη του Σίλερ, που διάλεξε για τίτλο ο γράφων αυτό το κείμενο. Δηλαδή δεν γίνεται από εκεί που ήμασταν στα «αλώνια» και βρεθήκαμε στα «σαλόνια», ποδοσφαιρικά πάντα, να έχουμε και την απαίτηση να κατακτήσουμε τα πάντα και μάλιστα «εδώ και τώρα». Δεν «ανακαλύψαμε την Αμερική» σε μια ποδοσφαιρική σεζόν και ξέρω ότι κάπου εδώ πολλοί θα διαφωνήσουν αλλά αυτό είναι και το καλό της δημοκρατίας.
Στα τοπικά τώρα, πολύ καλή χρονιά έκανε το Λεωνίδιο και η Δόξα Μεγαλόπολης ενώ η Νεστάνη το προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να μείνει στη Δ' Εθνική. Ο Ερμής Μελιγούς θα συμμετάσχει στο επόμενο πρωτάθλημα ως νέος εκπρόσωπος της Αρκαδίας. Αλλά το παράπονο πολλών όπως και εμένα είναι η πορεία του ιστορικού Παναρκαδικού όπως και οι εξελίξεις με το γήπεδο που έχει πλέον ταυτιστεί με το περιβόητο γεφύρι της Άρτας. Ίδωμεν.
Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους μας παρακολουθούν, είτε απ' το ραδιόφωνο είτε απ' το site, μας στέλνουν την άποψή τους, μας λένε τη γνώμη τους, μας ενημερώνουν ή μας κάνουν κριτική και θέλω να τους διαβεβαιώσω ότι αυτή είναι η καλύτερη ανταμοιβή και εκτιμάται ιδιαίτερα διότι όπως αναφέρεται και στο βιογραφικό μου, τα απλά πράγματα «γεμίζουν» τη ζωή μας και την κάνουν πιο όμορφη.
Επίσης να ευχηθώ σε όλους, μέρες που είναι, Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση. Να είμαστε υγιείς, αισιόδοξοι, δημιουργικοί και με ήθος και αξιοπρέπεια να προσπαθούμε καθημερινά να ξεπερνάμε τον εαυτό μας.
Υ.Γ.1
Όσον αφορά το θέμα που προέκυψε τη Δευτέρα, με το αφιέρωμα της εφημερίδας «Goalnews» στην άνοδο του Αρκαδικού στη Β' Εθνική και τη χρησιμοποίηση φωτογραφικού υλικού απ' την ιστοσελίδα μας (http://www.contraepithesi.gr) αλλά κυρίως απ' την προσωπική δουλειά του Φώτη Αλεξόπουλου, δίχως όχι απλά να ρωτηθούμε αν επιτρέπουμε την χρήση του, το λιγότερο, αλλά χωρίς καν να αναφερθεί η πηγή προέλευσης, θα πω τούτο: Καταρχήν με χαροποιεί που έστω κι έτσι προβάλλεται μια αρκαδική αθλητική επιτυχία κι έχουμε μια μικρή συμβολή σε αυτό. Και κατά δεύτερον με καλύπτει απόλυτα η αξιοπρέπεια, η σοβαρότητα, η ευθύτητα, η ειλικρίνεια και κυρίως η ανωτερότητα με την οποία άγγιξε το θέμα ο Φώτης, στο δικό του σύνδεσμο, στην ενότητα «Απόψεις Συντελεστών». Τέλος, θέλω να πιστεύω, αν και δυσκολεύομαι, πως αυτό δεν ήταν παρά ένα ατυχές περιστατικό.
Υ.Γ.2
Εύχομαι καλή επιτυχία τόσο στους διοργανωτές, όσο και στους συμμετέχοντες στο φετινό πρωτάθλημα υπηρεσιών και οργανισμών αν και φέτος με τους νέους, πιο ξεκάθαρους είναι η αλήθεια, κανονισμούς δεν θα έχω δικαίωμα συμμετοχής. Ωστόσο μάλλον αυτή η αλλαγή είναι προς τη σωστή κατεύθυνση και θα προσδώσει στο πρωτάθλημα το χαρακτήρα που πραγματικά του αξίζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου