Μόλις επέστρεψα απ’ το φιλικό παιχνίδι του Αστέρα Τρίπολης με τον Εθνικό Πειραιώς, που βρήκε νικήτρια την ομάδα της Τρίπολης με σκορ 3-0. Οι γηπεδούχοι δεν χρειάστηκε να φορτσάρουν ιδιαίτερα και σε κάποια σημεία του παιχνιδιού έδειξαν πολύ καλά στοιχεία, ιδιαίτερα στο δημιουργικό κομμάτι, ικανοποιώντας έτσι τους αρκετούς φίλους τους που βρέθηκαν στις κερκίδες, παρά το ότι δεν βοηθούσε η μέρα αλλά και η εποχή που διεξήχθη το ματς. 
Για το αγωνιστικό κομμάτι, αν και είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα, είδαμε μια δυσκολία στο πρώτο μέρος να ξεκλειδωθεί η άμυνα του Εθνικού, που για να είμαστε ειλικρινείς ήταν μαζική. Ωστόσο είναι ολοφάνερη η αλλαγή φιλοσοφίας, που κυρίως οφείλεται στο νέο προπονητή κ. Κάρλος Καρβαλιάλ, προς ένα πιο επιθετικογενές στυλ ποδοσφαίρου. Ήταν θέμα χρόνου να σημειωθεί το πρώτο γκολ, κάτι που συνέβη προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου.
Αυτό, όπως συνήθως συμβαίνει απέναντι σε κλειστές άμυνες ή σε κατώτερου επιπέδου ομάδες, απλούστευσε τα πράγματα και ήρθαν δύο γρήγορα τέρματα στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου απ’ τον Τσέζαρεκ. Πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί η σημαντική συμβολή του Μιλάνο στην βελτίωση της επιθετικής λειτουργίας του Αστέρα. Ο αργεντινός μέσο-επιθετικός είχε πολλά κέφια και έδειξε για μια ακόμη φορά την ποιότητα του ποδοσφαιρικού του ταλέντου. Απλά πρέπει να είναι λίγο πιο ήρεμος και να μην αντιδρά στα σκληρά μαρκαρίσματα των αντίπαλων αμυντικών, που κάποιες φορές ενδεχομένως σκόπιμα προσπαθούν να τον εκνευρίσουν, είτε για να τον βγάλουν εκτός ρυθμού, είτε για να κερδίσουν μια αποβολή.
Το θετικό του παίκτη αυτού είναι το ότι παρά την άριστη τεχνική του κατάρτιση δεν κάνει κατάχρηση στην κατοχή μπάλας, όπως πολλοί λατινοαμερικάνοι με αντίστοιχα ποδοσφαιρικά χαρίσματα, αλλά βλέπει γήπεδο και μοιράζει το παιχνίδι στους συμπαίκτες του. Επίσης τελειώνει γρήγορα τις φάσεις, όπως έκανε στη φάση του δεύτερου γκολ με ωραία ενέργεια από δεξιά και άψογο φαλτσαριστό αλλά και συνάμα δυνατό σουτ που ανάγκασε τον αντίπαλο γκολκίπερ σε ασταθή απόκρουση απ’ όπου προήλθε το δεύτερο γκολ του Τσέζαρεκ.
Ο κροάτης είναι πάντα μέσα στις φάσεις και παρόλο που ίσως δεν «γεμίζει» το μάτι, είναι καλός γνώστης της θέσης και τελειώνει τις προσπάθειες, που είναι και το σημαντικότερο για τη θέση του φουνταριστού. Επιπρόσθετα είναι φιλότιμος, μαρκάρει και ενίοτε σημειώνει και όμορφα γκολ, όπως η εξαιρετική κεφαλιά η οποία άφησε άναυδο τον τερματοφύλακα του Εθνικού και «έκλεισε» το σκορ.
Η άμυνα δεν δέχτηκε ιδαίτερη πίεση οπότε δεν μπορεί να κριθεί, αν και σε κάποιες στιγμές είχε καλές αντιδράσεις. Ένα πρόβλημα που φάνηκε, κυρίως στο πρώτο μέρος, είχε να κάνει με την τελική πάσα, όπως επίσης με τη γενικότερη αδυναμία των ελληνικών ομάδων, ανεξήγητη για εμένα, του ότι δεν επιχειρούνται σουτ εκτός περιοχής. Ένα σουτ επιχειρήθηκε και τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι του Εθνικού.
Τα πλάγια μπακ, όπως επιτάσσει το σύστημα, ανέβαιναν ώστε να βοηθούν επιθετικά απ’ τα πλάγια ενώ κάποιες καλές ατομικές ενέργειες, που χειροκροτήθηκαν, είχαν ο Ζεάν Κάρλος κι ο Ζαϊρί. Ο μεν πρώτος είναι εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, που προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να μείνει στην ομάδα, διότι θα βοηθήσει σημαντικά, ειδικά απ’ τη στιγμή που απαιτείται η παρουσία επιθετικών μπακ. Κι ο δεύτερος είναι το μεγάλο ερωτηματικό, όχι ως προς την αξία του, αυτή είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά ως προς την προσφορά του. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα τον βοηθήσουν δύο σημαντικές λέξεις, η απλότητα και η ομαδικότητα. Ίσως φέτος, που έκανε και προετοιμασία με την ομάδα, να κριθεί υπό καλύτερη
βάση.
Κατά τα άλλα αγωνιστικά χρειάζεται υπομονή από όλους ώστε να προσαρμοστούν οι νέοι παίκτες και να προσαρμόσει ο νέος προπονητής την αγωνιστική του φιλοσοφία. Και τα δύο είναι πράγματα που δεν γίνονται απ’ τη μια στιγμή στην άλλη. Επίσης χρειάζεται μεγαλύτερη δουλειά στον νευραλγικό τομέα που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο σύγχρονο ποδόσφαιρό και λέγεται «κίνηση χωρίς τη μπάλα». Με το χρόνο μάλλον θα έρθει κι αυτό. Τα πρώτα δείγματα είναι θετικά αλλά είναι νωρίς ακόμα για ενθουσιασμούς και θριαμβολογίες. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα καθώς πλέον ο Αστέρας θα έχει να αντιμετωπίσει αυτό που βρήκε μπροστά της η Εθνική Ελλάδος. Δηλαδή πλέον δεν έχει το όπλο του αιφνιδιασμού καθώς οι αντίπαλοι τον έχουν μάθει πλέον και τον υπολογίζουν. Κι αυτό ίσως αποτελεί και τη μεγάλη επιτυχία της πρώτης χρονιάς στη Super League.Αυτά για την ώρα, όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι. Επιφυλάσσομαι να γράψω κάποια στιγμή και για κάποια άλλα γενικότερα θέματα, πρώτον όταν βρω χρόνο από ανειλημμένες υποχρεώσεις, που μας «κυνηγούν» και μας παιδεύουν αλλά είναι αναπόφευκτες, και δεύτερον και κυριότερο όταν είναι η κατάλληλη στιγμή. Διότι σε αυτή τη ζωή, που κάθε μέρα μαθαίνουμε και κάτι και θα μαθαίνουμε μέχρι να πεθάνουμε, αξιολογώ πολύ ψηλά μια ξενόγλωσση λέξη. Το πάντα λοιπόν είναι θέμα timing.
Για το αγωνιστικό κομμάτι, αν και είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα, είδαμε μια δυσκολία στο πρώτο μέρος να ξεκλειδωθεί η άμυνα του Εθνικού, που για να είμαστε ειλικρινείς ήταν μαζική. Ωστόσο είναι ολοφάνερη η αλλαγή φιλοσοφίας, που κυρίως οφείλεται στο νέο προπονητή κ. Κάρλος Καρβαλιάλ, προς ένα πιο επιθετικογενές στυλ ποδοσφαίρου. Ήταν θέμα χρόνου να σημειωθεί το πρώτο γκολ, κάτι που συνέβη προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου.
Αυτό, όπως συνήθως συμβαίνει απέναντι σε κλειστές άμυνες ή σε κατώτερου επιπέδου ομάδες, απλούστευσε τα πράγματα και ήρθαν δύο γρήγορα τέρματα στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου απ’ τον Τσέζαρεκ. Πρέπει εδώ να υπογραμμιστεί η σημαντική συμβολή του Μιλάνο στην βελτίωση της επιθετικής λειτουργίας του Αστέρα. Ο αργεντινός μέσο-επιθετικός είχε πολλά κέφια και έδειξε για μια ακόμη φορά την ποιότητα του ποδοσφαιρικού του ταλέντου. Απλά πρέπει να είναι λίγο πιο ήρεμος και να μην αντιδρά στα σκληρά μαρκαρίσματα των αντίπαλων αμυντικών, που κάποιες φορές ενδεχομένως σκόπιμα προσπαθούν να τον εκνευρίσουν, είτε για να τον βγάλουν εκτός ρυθμού, είτε για να κερδίσουν μια αποβολή.
Το θετικό του παίκτη αυτού είναι το ότι παρά την άριστη τεχνική του κατάρτιση δεν κάνει κατάχρηση στην κατοχή μπάλας, όπως πολλοί λατινοαμερικάνοι με αντίστοιχα ποδοσφαιρικά χαρίσματα, αλλά βλέπει γήπεδο και μοιράζει το παιχνίδι στους συμπαίκτες του. Επίσης τελειώνει γρήγορα τις φάσεις, όπως έκανε στη φάση του δεύτερου γκολ με ωραία ενέργεια από δεξιά και άψογο φαλτσαριστό αλλά και συνάμα δυνατό σουτ που ανάγκασε τον αντίπαλο γκολκίπερ σε ασταθή απόκρουση απ’ όπου προήλθε το δεύτερο γκολ του Τσέζαρεκ.
Ο κροάτης είναι πάντα μέσα στις φάσεις και παρόλο που ίσως δεν «γεμίζει» το μάτι, είναι καλός γνώστης της θέσης και τελειώνει τις προσπάθειες, που είναι και το σημαντικότερο για τη θέση του φουνταριστού. Επιπρόσθετα είναι φιλότιμος, μαρκάρει και ενίοτε σημειώνει και όμορφα γκολ, όπως η εξαιρετική κεφαλιά η οποία άφησε άναυδο τον τερματοφύλακα του Εθνικού και «έκλεισε» το σκορ.
Η άμυνα δεν δέχτηκε ιδαίτερη πίεση οπότε δεν μπορεί να κριθεί, αν και σε κάποιες στιγμές είχε καλές αντιδράσεις. Ένα πρόβλημα που φάνηκε, κυρίως στο πρώτο μέρος, είχε να κάνει με την τελική πάσα, όπως επίσης με τη γενικότερη αδυναμία των ελληνικών ομάδων, ανεξήγητη για εμένα, του ότι δεν επιχειρούνται σουτ εκτός περιοχής. Ένα σουτ επιχειρήθηκε και τράνταξε το οριζόντιο δοκάρι του Εθνικού.
Τα πλάγια μπακ, όπως επιτάσσει το σύστημα, ανέβαιναν ώστε να βοηθούν επιθετικά απ’ τα πλάγια ενώ κάποιες καλές ατομικές ενέργειες, που χειροκροτήθηκαν, είχαν ο Ζεάν Κάρλος κι ο Ζαϊρί. Ο μεν πρώτος είναι εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, που προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να μείνει στην ομάδα, διότι θα βοηθήσει σημαντικά, ειδικά απ’ τη στιγμή που απαιτείται η παρουσία επιθετικών μπακ. Κι ο δεύτερος είναι το μεγάλο ερωτηματικό, όχι ως προς την αξία του, αυτή είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά ως προς την προσφορά του. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα τον βοηθήσουν δύο σημαντικές λέξεις, η απλότητα και η ομαδικότητα. Ίσως φέτος, που έκανε και προετοιμασία με την ομάδα, να κριθεί υπό καλύτερη
βάση.Κατά τα άλλα αγωνιστικά χρειάζεται υπομονή από όλους ώστε να προσαρμοστούν οι νέοι παίκτες και να προσαρμόσει ο νέος προπονητής την αγωνιστική του φιλοσοφία. Και τα δύο είναι πράγματα που δεν γίνονται απ’ τη μια στιγμή στην άλλη. Επίσης χρειάζεται μεγαλύτερη δουλειά στον νευραλγικό τομέα που παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο σύγχρονο ποδόσφαιρό και λέγεται «κίνηση χωρίς τη μπάλα». Με το χρόνο μάλλον θα έρθει κι αυτό. Τα πρώτα δείγματα είναι θετικά αλλά είναι νωρίς ακόμα για ενθουσιασμούς και θριαμβολογίες. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα καθώς πλέον ο Αστέρας θα έχει να αντιμετωπίσει αυτό που βρήκε μπροστά της η Εθνική Ελλάδος. Δηλαδή πλέον δεν έχει το όπλο του αιφνιδιασμού καθώς οι αντίπαλοι τον έχουν μάθει πλέον και τον υπολογίζουν. Κι αυτό ίσως αποτελεί και τη μεγάλη επιτυχία της πρώτης χρονιάς στη Super League.Αυτά για την ώρα, όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι. Επιφυλάσσομαι να γράψω κάποια στιγμή και για κάποια άλλα γενικότερα θέματα, πρώτον όταν βρω χρόνο από ανειλημμένες υποχρεώσεις, που μας «κυνηγούν» και μας παιδεύουν αλλά είναι αναπόφευκτες, και δεύτερον και κυριότερο όταν είναι η κατάλληλη στιγμή. Διότι σε αυτή τη ζωή, που κάθε μέρα μαθαίνουμε και κάτι και θα μαθαίνουμε μέχρι να πεθάνουμε, αξιολογώ πολύ ψηλά μια ξενόγλωσση λέξη. Το πάντα λοιπόν είναι θέμα timing.
