Αδίκησε τον εαυτό του...

Δεν κατόρθωσε να συνεχίσει τις θετικές εμφανίσεις και να αποσπάσει κάτι καλό η ομάδα της Τρίπολης νωρίτερα στο «Γ. Καραϊσκάκη». Έπεσε πάνω στον καλύτερο, μέχρι τώρα, Ολυμπιακό, ο οποίος έπιασε πολύ καλή απόδοση, βοηθήθηκε απ’ το θερμόαιμο κοινό του αλλά κυρίως έδειξε και στο χορτάρι πως είχε «βάλει μυαλό» τόσο απ’ τα προηγούμενα μέτρια παιχνίδια του, όσο κι απ’ τις εξαιρετικές επιδόσεις του Αστέρα. Οι ερυθρόλευκοι δεν υποτίμησαν σε καμία στιγμή τον αντίπαλό τους και κατάφεραν να μπλοκάρουν τα ατού των «κιτρινομπλέ».

Από την άλλη πλευρά ο Αστέρας στήθηκε με συνταγή ΟΑΚΑ, έχοντας πάλι ως φουνταριστό τον Ροτζέριο, αλλά με τον Καρέρα αντί του Κερ. Προφανώς ο Βαγγέλης Βλάχος θέλησε να δώσει βοήθειες στον βραζιλιάνο όμως έχασε ένα πολύτιμο ανασταλτικό εργαλείο στο χώρο του κέντρου. Η άμυνα δέχτηκε μεγάλη πίεση απ’ την αρχή του αγώνα, ωστόσο οι καλές επεμβάσεις του Ντεγκρά, κάποια διωξίματα της άμυνας αλλά και η αστοχία των παικτών του Ολυμπιακού κρατούσαν το ματς χωρίς τέρματα. Επιθετικά μόνο ένα καλό σουτ του Αράς, που απέκρουσε σε κόρνερ ο Νικοπολίδης, ήταν η συγκομιδή σε τελικές προσπάθειες για το πρώτο μέρος.

Ο Ολυμπιακός είχε σε πολύ καλή μέρα τον Ιμπαγάσα, που «γλύκαινε» το παιχνίδι και δημιουργούσε πολλά «ρήγματα» κυρίως από δεξιά, καθώς ο Ρόμενταλ βγήκε αρκετές φορές στην «πλάτη» της άμυνας. Επίσης ο μικρόσωμος αργεντινός «τρυπούσε» και το κέντρο της άμυνας με εξαιρετικές κάθετες πάσες. Ο γηπεδούχος ευτύχησε να προηγηθεί με ένα αρκετά τυχερό γκολ από κεφαλιά του Πάντελιτς, αλλά αυτό δε λέει κάτι αφού θα μπορούσε να έχει σημειώσει περισσότερα τέρματα.

Ο Ουντότζι πέρασε στη θέση του Καρέρα με την έναρξη του δεύτερου μέρους. Γύρω στο 50' η ομάδα της Τρίπολης προσπάθησε να αντιδράσει, κρατώντας τη μπάλα και βγαίνοντας στην επίθεση με κάποιες αξιώσεις, κάτι που δεν είχε γίνει νωρίτερα. Κάπου εκεί έγινε και η δεύτερη και μάλλον τελευταία καλή φάση, όταν μετά από ωραίο «σπάσιμο» του Ροτζέριο προς τα πίσω, ο Μπαστία έπιασε ένα καλό σουτ εκτός περιοχής αναγκάζοντας τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού να διώξει τη μπάλα σε κόρνερ.

Ο Ολυμπιακός απάντησε με σοβαρότητα στην κυκλοφορία και πίεση στον ανασταλτικό τομέα. Έτσι το διπλό κακό που έγινε στο 60' με τη δεύτερη κίτρινη του Μπαρτολίνι και το γκολ του Φουστέρ απ’ το φάουλ, το οποίο επέφερε τη δεύτερη κίτρινη του αργεντινού, κατά μεγάλο ποσοστό έγειρε την πλάστιγγα προς τη μεριά των «ερυθρολεύκων». Στο υπόλοιπο του αγώνα ο Ολυμπιακός σημείωσε ένα τρίτο τέρμα και έχασε κι άλλες ευκαιρίες. Ο ρόλος του Αστέρα πλέον ήταν άχαρος αλλά και γενικά το ματς έχασε το ενδιαφέρον του.

Ο Αστέρας προσπάθησε να ψάξει το γκολ της τιμής αλλά ήταν ακίνδυνος επιθετικά. Ο Κώστας Φορτούνης πήρε ακόμα λίγο χρόνο συμμετοχής και έδειξε πάλι καλά στοιχεία, όπως και ο Φετφατζίδης απ’ την άλλη πλευρά. Το κακό για τον Αστέρα ολοκληρώθηκε στο φινάλε, όταν ο Μπαστία δρώντας αψυχολόγητα πήρε δεύτερη κίτρινη για εκτός φάσης χτύπημα στο Ντουντού.

Αν θέλουμε να συνοψίσουμε, θα πούμε πως η επικράτηση του Ολυμπιακού ήταν δίκαιη. Η ομάδα του Βαλβέρδε έκανε ένα πολύ καλό παιχνίδι και ευχαρίστησε τους οπαδούς της. Είχε πολλούς παίκτες σε καλή μέρα και κυνήγησε το ματς με υπομονή ακόμη κι όσο το γκολ δεν ερχόταν. Κορυφαίος ήταν ο Ιμπαγάσα και ακολούθησαν κυρίως ο Ριέρα αλλά καλός ήταν κι ο Ρόμενταλ. Βελτιωμένος και συγκεντρωμένος μετά από καιρό ήταν και ο Ντουντού.

Ο Αστέρας αδίκησε τον εαυτό του σε κάποια σημεία του παιχνιδιού. Ο Ροτζέριο προσπάθησε αλλά «χάθηκε» ανάμεσα στα «θηρία» Μέλμπεργκ και Α. Παπαδόπουλο. Έτσι όπως είχαμε πει και την περασμένη Παρασκευή η άμυνα του Ολυμπιακού δεν δέχτηκε ιδιαίτερη πίεση και ανέβαινε ψηλά. Οι μέσοι του Αστέρα, ακραίοι και κεντρικοί, δεν μπορούσαν να κρατήσουν τη μπάλα σχεδόν καθόλου, έτσι η πίεση μεταφερόταν στα καρέ του Ντεγκρά. Επίσης οι πλάγιοι αμυντικού δεν πήραν τις βοήθειες που χρειάζονταν και ο πολύμορφος τρόπος ανάπτυξης των Πειραιωτών έκανε το έργο της άμυνας ακόμα πιο δύσκολο.

Το θέμα δεν είναι ούτε η ήττα, ούτε το σκορ, ούτε τα τρία τέρματα που δέχτηκε η ομάδα του Αστέρα. Αυτό μπορεί να το πάθει οποιαδήποτε ομάδα, ιδίως αν στο γήπεδό του ο καλός Ολυμπιακός βρεθεί σε καλή μέρα. Η ζημιά είναι πως παράλληλα με την πρώτη ήττα και πρώτη κακή λειτουργία της ομάδας σε κάποιους τομείς ήρθαν αυτές οι δύο αποβολές, των Μπαστία, Μπαρτολίνι. Οι δύο παίκτες δεν θα αγωνιστούν στο προσεχές παιχνίδι με τον Ατρόμητο στην Τρίπολη ενώ σίγουρα μένει και μια ξινή γεύση πέρα απ’ το καθαρό αγωνιστικό κομμάτι.

"Ζήλεψε" ο Αρκαδικός!

Ως πιο ποδοσφαιρικός, αρχική μου πρόθεση ήταν να γράψω για το παιχνίδι του Σαββάτου μεταξύ Ολυμπιακού και Αστέρα Τρίπολης στο γήπεδο «Καραϊσκάκη» (19:30). Ωστόσο θα ήταν αυτογκόλ από μέρους μου να μην κάνω έστω και μια σύντομη αναφορά στην πολύ όμορφη και ποιοτική «καλαθοσφαιρική παράσταση» που παρακολούθησα νωρίτερα στο κλειστό του ΔΑΚ Τρίπολης, μαζί με πολλούς άλλους φίλους του αθλήματος. Πρωταγωνιστής για άλλη μια φορά ο Αρκαδικός, ο οποίος, αν και βρίσκεται ακόμα στο στάδιο προετοιμασίας και παίζοντας χωρίς τους δύο ξένους του, κατόρθωσε να κάνει την τρίτη συνεχόμενη νίκη σε επίσημο ματς για φέτος, αποκλείοντας απ’ το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας τον Ηλυσιακό. Αξίζει να σημειωθεί πως η αθηναϊκή ομάδα αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία και ηττήθηκε με το διόλου ευκαταφρόνητο 87 -73!

 Η ομάδα του Γιάννη Σμυρνιώτη ξεκίνησε καλά και διατηρούσε ένα μικρό προβάδισμα, όμως με μπροστάρηδες τους Χατζή, Κασελάκη ο Ηλυσιακός ανέκτησε την πρωτοπορία στο σκορ και έκλεισε το ημίχρονο προηγούμενος με 32 – 42. Οι παίκτες της αρκαδικής ομάδας μπήκαν αποφασισμένοι στο β’ μέρος και με ένα «ονειρεμένο» γ’ δεκάλεπτο, σε άμυνα κι επίθεση, έθεσαν τις βάσεις για μια μεγάλη νίκη – πρόκριση. Με έξυπνο και ώριμο παιχνίδι και με τη συνδρομή του τεχνικού επιτελείου, ανταπεξήλθαν ακόμη κι όταν ο αντίπαλος πλησίασε και πήραν μια επαγγελματική νίκη με καλή διαχείριση σε όλους τους τομείς, στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Αξίζουν πολλά μπράβο σε όλους, διότι πέρα απ’ τη νίκη ευχαρίστησαν τον κόσμο που, με δεδομένο ότι το ματς έγινε σε μια δύσκολη για πολλούς ώρα εργάσιμης μέρας, ήταν ικανοποιητικός σε αριθμό και σχεδόν γέμισε το κλειστό. Επίσης διότι αντιμετώπισαν το ματς θετικά σαν πρόκληση και σοβαρά παρότι όχι ακόμα έτοιμοι, αποδίδοντας σημαντικά διαστήματα εξαιρετικού μπάσκετ. Το θετικό της υπόθεσης και κέρδος για τον Αρκαδικό, πέρα απ’ την πρόκριση, είναι πως κατάφερε να κερδίσει το κοινό, το οποίο «παρασύρθηκε» απ’ την ομάδα, βοήθησε απ’ την πλευρά του και μάλλον θα συνεχίσει να είναι εκεί αλλά και να πληθαίνει, ύστερα από τέτοιες εμφανίσεις.

Περνώντας στο ποδόσφαιρο και στον Αστέρα θα ήθελα να εξηγήσω λίγο τον τίτλο του άρθρου. Είναι καθαρά χιουμοριστικός και υπονοεί αυτό που έχουμε αναφέρει και στο ραδιόφωνο παλαιότερα. Η παράλληλη αθλητική «άνθηση» Αστέρα και Αρκαδικού μόνο καλό μπορεί να φέρει και στις δυο ομάδες, μέσω του καλώς εννοούμενου ανταγωνισμού – συναγωνισμού αλλά και δημιουργώντας συγκοινωνούντα δοχεία όσον αφορά τους φιλάθλους που παρακολουθούν αμφοτέρους.

Το Σαββατιάτικο παιχνίδι κόντρα στον Ολυμπιακό αποτελεί μια ακόμη πρόκληση για τον Αστέρα. Όντας αήττητος μέχρι στιγμής θα επιδιώξει να συνεχίσει το σερί των καλών εμφανίσεων και αν καταφέρει να το διατηρήσει στο «Καραϊσκάκη» θα έχει βγάλει μια εξαιρετικά δύσκολη πρώτη τετράδα αγώνων έχοντας παραπάνω βαθμούς κι από ότι θα περίμεναν κι οι πιο αισιόδοξοι. Επίσης, όπως αναφέραμε και την περασμένη εβδομάδα πριν την αναμέτρηση στο ΟΑΚΑ, δεν έχει απολύτως τίποτα να χάσει.

Ο Βαγγέλης Βλάχος βλέπει αρκετούς τραυματίες να επιστρέφουν, οπότε έχει περισσότερες επιλογές στη διάθεσή του. Σίγουρα ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει ή έτσι λέμε, αλλά το κάθε παιχνίδι είναι διαφορετικό και στο προηγούμενο η ενδεκάδα ήταν σε ένα βαθμό «ανάγκης», αν μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι. Το πιθανότερο είναι να διατηρηθεί το σχήμα που χρησιμοποιήθηκε κόντρα στην ΑΕΚ, με κάποιες ίσως αλλαγές προσώπων. Οι προβλέψεις για την ενδεκάδα είναι παρακινδυνευμένες. Ίσως επανέλθει κάποιος απ’ τους Καρέρα, Ρομπέρτο ενώ πλέον πρέπει να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας και την επιλογή Φορτούνη, αν όχι σε αυτό το ματς αλλά ίσως σε κάποιο επόμενο. Ερωτηματικό αποτελεί ο τρόπος που θα χρησιμοποιηθεί ο Ροτζέριο, που θυμίζω πως είχε πολύ καλή απόδοση την Κυριακή.

Όσον αφορά τον Ολυμπιακό τώρα, είναι το πρώτο επίσημο ματς που θα έχει φιλάθλους των «Πειραιωτών» στο γήπεδο. Η «δίψα» είναι μεγάλη, τα εισιτήρια φεύγουν με γοργούς ρυθμούς και αναμένεται εξάντλησή τους. Αυτό είναι και κακό και καλό για τον Αστέρα. Ο κόσμος του Ολυμπιακού ανέκαθεν δίνει «φτερά» στους παίκτες του, πλην όμως σε αυτή τη συγκυρία που η ομάδα δεν έχει «δέσει», αν κάτι δεν πάει καλά ( αργεί να ανοίξει το σκορ ή προηγηθεί ο Αστέρας ), ενδεχομένως γυρίσει εις βάρος του και μετουσιωθεί σε «βαρίδι» στα πόδια των ποδοσφαιριστών του.        

Έτσι χρειάζεται σοβαρότητα στα πρώτα λεπτά και έλεγχος του ρυθμού, κάτι που έγινε με επιτυχία την προηγούμενη αγωνιστική, ιδιαίτερη προσοχή στο Ριέρα που δείχνει να ανεβαίνει και κλείσιμο του άξονα διότι οι περισσότεροι μέσοι του Ολυμπιακού συγκλίνουν, καθώς ο Βαλβέρδε συχνά τους χρησιμοποιεί με «ανάποδο» πόδι. Βέβαια ο Ισπανός προπονητής αναμένεται να κάνει και αλλαγές γιατί κι αυτός προβληματίζεται με την μέχρι τώρα εικόνα της ομάδας του και πειραματίζεται κυρίως απ’ το κέντρο και μπροστά.

Πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθεί ο Ιμπαγάσα, με καθήκον να σπάσει την κλειστή άμυνα του Αστέρα κυρίως κεντρικά, ενώ ίσως προτιμηθεί ο Ρόμενταλ, που λόγω ταχύτητας είναι καλύτερος στην κόντρα. Το σίγουρο είναι πως οι γραμμές του Αστέρα πρέπει να είναι συμπαγείς και κοντά μεταξύ τους, η αμυντική τετράδα να μην ανεβαίνει πολύ ψηλά και δεχτεί κάποιο γκολ στην κόντρα και ο παίκτης που θα είναι ακριβώς μπροστά απ’ τους κεντρικούς αμυντικούς να τους δίνει ανά πάσα στιγμή βοήθειες, ιδίως στην περίπτωση που ο Ολυμπιακός αγωνιστεί με δύο επιθετικούς. Τέλος αν ο Βαλβέρδε επιμείνει, κακώς για εμένα αλλά καλώς για τον Αστέρα, στον Χολέμπας για αριστερό οπισθοφύλακα και δεν ξεκινήσει τον Μπράβο, οφείλω να επισημάνω πως εκεί έχει παρατηρηθεί η «αχίλλειος πτέρνα» της άμυνας του Ολυμπιακού, στα μέχρι τώρα παιχνίδια τουλάχιστον. Και κλείνω λέγοντας πως μεγάλη απειλή αποτελούν και οι στημένες φάσεις για την άμυνα του Αστέρα, λόγω των πολύ καλών κεφαλοσφαιριστών Μέλμπεργκ, Τοροσίδη και Α. Παπαδόπουλου που προωθούνται και σκοράρουν με καλή συχνότητα.

Και Φορτούνη και... φουρτούνα

Όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι ΑΕΚ – Αστέρα Τρίπολης, που τελείωσε νωρίτερα με ισόπαλο σκορ 2-2, σίγουρα θα έφεραν στο μυαλό τους το αντίστοιχο προπέρσινο παιχνίδι όταν και με δύο γκολ στις καθυστερήσεις η ΑΕΚ ανέτρεψε το εις βάρος της αποτέλεσμα και πήρε τους τρεις βαθμούς. Πολλά στοιχεία του αγώνα αυτού εμφανίστηκαν στο ίδιο γήπεδο λίγες μόλις ώρες νωρίτερα.

Αντίστοιχη δυσφορία και δυσαρέσκεια, αλλά σε μικρότερο βαθμό, επικρατούσε και σήμερα στις κερκίδες του ΟΑΚΑ. Ειδικά όταν το ματς «στράβωσε» για το δικέφαλο, πολλοί οπαδοί επέλεξαν να «αποχωρήσουν» καθώς η γκρίνια και η απογοήτευση απλώθηκε στις τάξεις τους. Εν τούτοις η γρήγορη απάντηση του Τζιμπούρ τους κράτησε να παρακολουθήσουν τα τελευταία λεπτά, όρθιοι στους διαδρόμους δίπλα στην έξοδο. Επίσης έντονη ήταν η κριτική διάθεση, κυρίως, των οργανωμένων της ΑΕΚ απέναντι στον προπονητή της ομάδας. Απλά τότε στον πάγκο ήταν ο Δώνης ενώ τώρα ο Μπάγεβιτς.

Πολύ καλή εμφάνιση, όπως και τότε, πραγματοποίησε ο Αστέρας και βρέθηκε μια ανάσα από ένα μεγάλο «διπλό» επί ενός ισχυρού αντιπάλου. Αλλά δυστυχώς μια αντίστοιχη… «φουρτούνα» στην αμυντική λειτουργία της ομάδας έφερε δύο τέρματα για την ΑΕΚ, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα Αυτή η έλλειψη συγκέντρωσης, που αναφέρουν πολύ συχνά οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου, στέρησε απ’ τους «κυανοκιτρίνους» τη δυνατότητα να αγγίξουν την τελειότητα, με την κατάκτηση των τριών βαθμών.

Ωστόσο το αποτέλεσμα του ματς ήταν διαφορετικό, διότι ακριβώς υπήρξε και μια σημαντική διαφορά με το προ δύο ετών παιχνίδι. Και φυσικά αυτή η διαφορά έγκειται στο καταπληκτικό γκολ του νεαρού Κώστα Φορτούνη, λίγο μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο. Πολλά καλά λόγια έχουν ακουστεί και ο ποδοσφαιριστής του Αστέρα φρόντισε σήμερα να δικαιώσει όσους τον πιστεύουν. Επίσης δικαιώνει, με την μεστή, παρότι μικρή χρονικά, σημερινή του παρουσία τον προπονητή του αλλά και τον βοηθό του, που τον επέλεξαν και τον έφεραν στην Τρίπολη, όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στη συνέντευξη τύπου μετά το ματς με τον ΠΑΟΚ.

Τώρα όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, ο Αστέρας ήταν πολύ καλά στημένος και ο προπονητής του πολύ καλά διαβασμένος για το παιχνίδι του αντιπάλου. Φρόντισε να θωρακίσει το νευραλγικό χώρο του κέντρου με τρία χαφ. Εξασφάλισε αριθμητικό προβάδισμα καθώς η ΑΕΚ αγωνιζόταν με δύο παίκτες στον αντίστοιχο χώρο. Έτσι κατάφερε να εγκλωβίσει τα ατού της ΑΕΚ, που συνηθίζουν να κινούνται στον άξονα, αφού προηγούμενα είχε φροντίσει να κλείσει τους διαδρόμους στα άκρα.

Αφού λοιπόν ξεπέρασε κάποια πεντάλεπτα πίεσης και κάποιες ευκαιρίες της ΑΕΚ δίχως να δεχτεί τέρμα, με την καλή ανασταλτική δουλειά των Κερ, Λαδάκη, Μπαστία κατόρθωσε να ελέγχει το ρυθμό ακόμα και όταν η αντίπαλη ομάδα «ανέβαζε στροφές». Επίσης καλές βοήθειες έδινε ο Αράς αλλά και ο Ρούμπιλ, ίσως λιγότερο, κρατώντας τη μπάλα και «παγώνοντας» το ματς ή κερδίζοντας κάποια φάουλ.

Η άμυνα ήταν πολύ σταθερή και ο Ντεγκρά έδωσε λύσεις σε κάποιες περιπτώσεις που απειλήθηκε η εστία του. Οι ακραίοι αμυντικοί ανέβαιναν και βοηθούσαν όποτε χρειαζόταν την ανάπτυξη – κυρίως ο Αργυρόπουλος. Παρόλα αυτά δεν φαινόταν να μπορεί ο Αστέρας να γίνει απειλητικός καθώς συνήθως δεν γινόταν καλή επιλογή στην τελική πάσα ή στα τελειώματα με σουτ.

Το γκολ του Αράς στο φινάλε του α’ ημιχρόνου «ξεκλείδωσε» το παιχνίδι και μετέφερε το άγχος στην άλλη πλευρά. Η επιτυχία της αγωνιστικής τακτικής του Αστέρα στο ματς φαίνεται στο ότι έπαιζε ουσιαστικά χωρίς φορ περιοχής, καθώς ο Ροτζέριο κάθε άλλο παρά τέτοιος είναι. Έτσι ξεκινούσε τις προσπάθειές του από πολύ πίσω, δεν «γέμιζε» την περιοχή του αντιπάλου επιτρέποντας έτσι στην άμυνα της ΑΕΚ να παίζει πιο ψηλά. Όμως η πολύ καλή εμφάνιση του βραζιλιάνου δημιούργησε πολλούς μπελάδες στους αμυντικούς της Ένωσης και έβγαλε σε πέρας μια εξαιρετικά δύσκολη αποστολή σε μια θέση που δεν γνωρίζει βοηθώντας έτσι τα μέγιστα την ομάδα του έχοντας κάποιες εντυπωσιακές αλλά και ουσιαστικές στιγμές στο ενεργητικό του.

Συμπερασματικά να πούμε πως όλα καλά κι όλα ωραία ήταν στο ματς για την «ομάδα των τρένων», τακτική, προσήλωση στο πλάνο, κοουτσάρισμα, ατομική και ομαδική απόδοση αλλά αυτό το «νεκρό» διάστημα για τη συνολική αμυντική λειτουργία της ομάδας δεν επιτρέπει στους ανθρώπους της ομάδας αλλά και στους οπαδούς να κοιμηθούν απόψε απόλυτα ευχαριστημένοι. Οι δύο χαμένοι βαθμοί δε λένε τίποτα, ειδικά σε αυτό το ματς, απλά μένει μια γλυκόπικρη γεύση διότι όπως είχε πάει το ματς μια μεγάλη νίκη χάθηκε στο παρά πέντε κυριολεκτικά.

Kαλή χρονιά

Το καλοκαίρι πέρασε ημερολογιακά τουλάχιστον, αν και ευελπιστούμε οι καλοκαιρινές καιρικές συνθήκες να κρατήσουν για αρκετές μέρες ακόμη. Κι αυτό διότι λίγο πολύ όλοι μας ή έστω οι περισσότεροι μελαγχολούμε όταν αυτό τελειώνει. Ενδόμυχα ίσως το έχουμε συνδυάσει και με την αρχή της σχολικής περιόδου, που παρεμπιπτόντως έγινε και τυπικά σήμερα, ακόμα και κάποιοι που έχουμε απομακρυνθεί αρκετό καιρό απ’ τη θέση του μαθητή.

Ωστόσο αυτή ακριβώς η χρονική περίοδος σημάνει για τους απανταχού φίλους του αθλητισμού ένα «ανασκούμπωμα». Οι αθλητικές δραστηριότητες ξεκινούν σιγά – σιγά σε όλους τους χώρους και από όποιο πόστο κι αν συμμετέχει ο καθένας παίρνει τη θέση του. Άλλοι ως αθλητές, επαγγελματίες ή μη, άλλοι ως προπονητές, παράγοντες, διαιτητές είτε ως απλοί φίλαθλοι βρίσκονται στις επάλξεις για να πλαισιώσουν αυτό το όμορφο κομμάτι της ζωής μας, που λέγεται αθλητισμός και μετριάζει κάπως την προαναφερόμενη μελαγχολία που αναφέρθηκε στην πρώτη παράγραφο.

Η ομάδα του Αστέρα μπήκε δυνατά στο φετινό πρωτάθλημα της Super League και ήδη έχει τέσσερις βαθμούς στις δύο πρώτες αγωνιστικές. Βγάζει λοιπόν ένα σχετικά δύσκολο δίδυμο αγώνων (Εργοτέλη εκτός 1-0, ΠΑΟΚ εντός 0-0) με οριακά μέγιστη συγκομιδή. Αυτό μάλιστα αν λάβουμε υπόψη την μέτρια απόδοση στο ματς της Κρήτης καθώς και το ότι παραλίγο να «κλέψει» τους τρεις βαθμούς απ’ τον δικέφαλο του βορρά παίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του β’ ημιχρόνου με δέκα παίκτες αποκτά μεγαλύτερη σημασία.

Καταφέρνει έτσι καταρχήν να ξεπεράσει ανώδυνα τις αρχικές μουρμούρες των φιλάθλων του και για την στελέχωση του ρόστερ, που κάποιοι θεωρούν ελλιπή ή χαμηλότερης ποιότητας, την φυγή βασικών στελεχών της ομάδας τα προηγούμενα χρόνια αλλά και ορισμένες απόψεις κριτικής και αμφισβήτησης για τον προπονητή Βαγγέλη Βλάχο, που ακούσαμε από φιλάθλους αλλά και διαβάσαμε στον τύπο. Μάλιστα ο τεχνικός του Αστέρα έκανε και κάποια αναφορά μετά το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ στους δημοσιογράφους που ανέδειξαν το θέμα.

Προσωπικά θεωρώ πως το σημαντικότερο της υπόθεσης είναι ότι η ομάδας της Τρίπολης γνωρίζοντας το δύσκολο πρόγραμμα στην αρχή της σαιζόν (ακολουθούν δύο παιχνίδια εκτός με ΑΕΚ, Ολυμπιακό) κατόρθωσε μαζεύοντας βαθμούς να ανακτήσει ψυχολογία και να είναι σε καλό σημείο βαθμολογικά ακόμη κι αν έχει δύο ήττες στα επόμενα δύσκολα ματς του Λεκανοπεδίου. Άρα έχει ο Βαγγέλης Βλάχος την ευχέρεια να δουλέψει με τους παίκτες με ηρεμία τις επόμενες δύο εβδομάδες πηγαίνοντας σε δύο ματς απ’ αυτά που συνήθως ομάδες σαν τον Αστέρα δεν έχουν στο πρόγραμμα να πάρουν βαθμούς αλλά όμως είναι οι αγώνες που μόνο κερδισμένοι μπορούν να βγουν ακόμη και βαθμολογικά.

Ο Αρκαδικός στο μπάσκετ έχει αρχίσει προετοιμασία για τη δεύτερη συνεχόμενη παρουσία του στα γήπεδα της Α2 κατηγορίας καλαθοσφαίρισης. Το δυναμικό της ομάδας άλλαξε σχεδόν ολοκληρωτικά. Σίγουρα αυτό δεν θα έλεγα πως μου αρέσει και ιδιαίτερα διότι ως φίλαθλος θα προτιμούσα να παραμένει ένας κορμός στην ομάδα, καθώς υπήρχαν ποιοτικοί παίκτες στην περσινή ομάδα αλλά σίγουρα σε ένα άθλημα λιγότερο προβεβλημένο απ’ το ποδόσφαιρο και με αναλόγως λιγότερα έσοδα ίσως οι άνθρωποι της ομάδας θέλησαν να χαμηλώσουν κάπως τον προϋπολογισμό. Αν ισχύει κάτι τέτοιο το βλέπω λογικό σε ένα βαθμό. Επίσης υπήρξε μια μείωση στα διαρκείας του πάνω διαζώματος από 70 στα 50 ευρώ κάτι που ίσως «τραβήξει» ακόμα περισσότερο κόσμο στις κερκίδες του κλειστού του ΔΑΚ Τρίπολης.

Χτες βρεθήκαμε στο γήπεδο του Παναρκαδικού, όπου η ομάδα της Τρίπολης ηττήθηκε με 0-2 απ’ την Καλαμάτα, στην τελική πρόβα πριν την έναρξη του πρωταθλήματος και έδειξε πως έχει κενά και φαίνεται πως δεν είναι ακόμα έτοιμη. Οπωσδήποτε χρειαζόταν περαιτέρω ενίσχυση με έμπειρους ποδοσφαιριστές καθώς τα νιάτα δεν λείπουν απ’ αυτή την ομάδα. Το θετικό είναι πως βλέπουμε πολλά νέα παιδιά απ’ την Τρίπολη και τις γύρω περιοχές. Οι πρώτες αγωνιστικές θα είναι καθοριστικές για την πορεία της ομάδας και μένει να δούμε το βαθμό που θα ανταποκριθούν οι ποδοσφαιριστές στις δυσκολίες της κατηγορίας αλλά και τι βοήθεια θα πάρουν απ’ τον κόσμο της ομάδας.

Απ’ την άλλη η «Μαύρη Θύελλα» παρόλο την αργοπορία της στελέχωσης του ρόστερ και της έναρξης προετοιμασίας έδειξε καλά στοιχεία και έχει κάποιες καλές μονάδες ενώ παράλληλα είχε και κάποιες απουσίες (π.χ. Δρούγας). Στην Καλαμάτα αγωνίζεται φέτος ο Αρκάς τερματοφύλακας Δημήτρης Λυμπερόπουλος, ο οποίος τυγχάνει και προσωπικός μου φίλος και θα βοηθήσει με την πολύτιμη εμπειρία αλλά και με την ικανότητά του κάτω απ’ τα γκολπόστ την ιστορική ομάδα της Μεσσηνίας στην προσπάθεια που θα κάνει να «αναρριχηθεί» ξανά στις μεγάλες κατηγορίες.

Οι ομάδες των τοπικών έχουν κι αυτές αρχίσει με χαλαρούς ρυθμούς τις προπονήσεις αναμένοντας την κλήρωση και κάνοντας φιλικά παιχνίδια. Σήμερα το απόγευμα μάλιστα ξεκίνησε με πρώτη συνάντηση γνωριμίας – χαλαρή προπόνηση ο Αρκαδικός, η ομάδα δηλαδή στην οποία ανήκω και αγωνίζομαι ερασιτεχνικά τα τελευταία χρόνια. Εκ της διοίκησης ο Γιάννης Τζόρβας παρουσίασε τον νέο προπονητή της ομάδας Αργύρη Μανιάτη και καλωσόρισε τους αρκετούς νέους αλλά και νεαρούς στην ηλικία παίκτες. Παράλληλα δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τους παίκτες που αποχώρησαν για την προσφορά τους.

Το ευχάριστο είναι πως η ομάδα δείχνει ανανεωμένη και μάλιστα προωθούνται σταδιακά παιδιά απ’ την ακαδημία της ομάδας. Το «πάντρεμα» παλιών και νέων θα βοηθήσει πολύ τα νέα παιδιά να ενταχθούν ομαλά τόσο στην ομάδα όσο και γενικότερα στις τοπική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Όσον αφορά εμένα να πω ότι έχει επέλθει κόπωση ψυχική και σωματική όχι τόσο πολύ απ’ το χώρο του ποδοσφαίρου αλλά κυρίως από προσωπικές υποχρεώσεις και έτσι δεν θα υπάρχει χρόνος για ενεργή συμμετοχή αντίστοιχη των προηγούμενων ετών. Θα δούμε πως θα πάει η χρονιά και αργότερα, αν χρειαστεί και μπορούμε, ίσως βοηθήσουμε. Το σίγουρο είναι πως όσο περνάει απ’ το χέρι μου θα βοηθάω με διάφορους τρόπους την ομάδα.

Τέλος να πω πως με την ευκαιρία της αυριανής έναρξης, για έκτη συνεχή χρονιά, της εκπομπής «Κόντρα Επίθεση», τα παραπάνω ισχύουν και για την παρουσία μου στα studios της Δημοτικής Ραδιοφωνίας. Θα προσπαθήσω λοιπόν αν και όσο αυτό είναι δυνατό από θέμα «ρευστότητας» και «στενότητας» επαγγελματικού χρόνου να συμμετέχω το δυνατό περισσότερο στις εκπομπές, ύστερα μάλιστα από μια χρονιά που δεν κατάφερα να έχω παρά ελάχιστες παρουσίες.

Ύστερα λοιπόν απ’ την ανανέωση του site της «Κόντρα Επίθεση» ( http://www.contraepithesi.gr ), για το οποίο ήδη αρχίσαμε να δεχόμαστε θετικά σχόλια, αρχίζουμε αύριο τη ραδιοφωνική χρονιά στις 5 απ’ τους 91,5 και τη Δημοτική Ραδιοφωνία Τρίπολης. Η «χημεία» μας με το Φώτη Αλεξόπουλο και το Μηνά Αρτόπουλο είναι πολύ καλή, η συνεργασία εντός και εκτός ραδιοφωνικού «αέρα» το ίδιο και καλύτερη και συνθέτοντας τις διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις μας θα προσπαθήσουμε και φέτος να βγάλουμε κάτι καλό και για την ενημέρωση του φίλαθλου κοινού και για το κοινό αθλητικό καλό της περιοχής μας

Υ. Γ. Επειδή η φετινή χρονιά δεν άρχισε καλά και είδαμε αρκετές σκηνές βίας σε διάφορες αθλητικές αναμετρήσεις και με διάφορες εκφάνσεις θα ήθελα να πω πως σε ότι με αφορά προσωπικά στηλιτεύω τη βία στον αθλητισμό απ’ όπου κι αν προέρχεται. Επίσης πολύ θα ήθελα να δω κάποια στιγμή τον καθένα από εμάς να παίρνει ενεργό και έμπρακτο ρόλο στην προσπάθεια για την καταπολέμησή της. Για την πολιτεία και τα αρμόδια όργανα έχω πλέον πάψει να ελπίζω. Αλλά για τον καθένα από εμάς και αυτό που λέω είναι πολύ σοβαρό, είναι επιτακτική ανάγκη να βγάλει μια ρεαλιστική και ξεκάθαρη τοποθέτηση με έργα απέναντι στη βία στα γήπεδα. Διότι σε αυτό το πρόβλημα, που ενίοτε παίρνει τη μορφή μάστιγας είναι πολύ επικίνδυνος και ύπουλος θα έλεγα ο ρόλος κάποιων «ηθικών αυτουργών» πέρα απ’ τους φυσικούς εκφραστές κάθε φορά.

Μεσημεριανή πρεμιέρα...

Το Σάββατο 12 Ιούνη, στις 2 και μισή το μεσημέρι στο «Νέλσον Μαντέλα Μπέι Στέντιουμ» του Πορτ Ελίζαμπεθ ο Νεοζηλανδός διαιτητής Μίκαελ Χέστερ θα σφυρίξει το εναρκτήριο λάκτισμα στον πρώτο αγώνα της Εθνικής μας κόντρα στη Νότια Κορέα. Όταν έγινε η κλήρωση των ομίλων το Δεκέμβρη, ο συγκεκριμένος αγώνας είχε οριστεί για τις πέντε και είχε συμβεί έτσι η απόλυτη ταύτιση χρονικά με την πρεμιέρα στο «Ντραγκάο» το 2004 απέναντι στους Πορτογάλους. 12 Ιούνη, ημέρα Σάββατο και τοπική ώρα πέντε. Προφανώς έγινε αμοιβαία αλλαγή με τον αγώνα Αργεντινής – Νιγηρίας. Αυτό έτσι για το διαδικαστικό του θέματος.

Η αρχή είναι το πιο σημαντικό στοιχείο για ένα τέτοιο τουρνουά. Το πρώτο ματς, αν έχει θετική έκβαση, σου δίνει τη δυνατότητα να προετοιμαστείς κατάλληλα για τη συνέχεια με ανεβασμένο ηθικό και ψυχολογία. Επίσης σου παρέχει την ευκαιρία να αντιμετωπίσεις τα επόμενα δύο παιχνίδια χωρίς να έχεις «την πλάτη στον τοίχο» ενώ ταυτόχρονα έχεις ήδη στο ενεργητικό σου βαθμό ή βαθμούς. Αυτό σε συνδυασμό με την αγωνιστική κατάσταση της Εθνικής αλλά και με την αγωνιστική της φιλοσοφία κάνει επιτακτική ανάγκη, τουλάχιστον, την αποφυγή της ήττας στο ματς του Σαββάτου, έχοντας μάλιστα το πλεονέκτημα του βατού προγράμματος ως προς τη σειρά. Επίσης το ότι το ματς διεξάγεται στην επιφάνεια της θάλασσας είναι θετικό, ιδίως όταν ο αντίπαλος φημίζεται για την ταχύτητα και τη φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών του.

Ο Ότο Ρεχάγκελ φρόντισε τεχνηέντως να «θολώσει τα νερά», μπερδεύοντας τους αντίπαλους προπονητές, στα φιλικά. Σίγουρα θα ήθελε να προβληματιστούμε όλοι και πρώτοι οι παίκτες του για τα πιθανά λάθη, κάτι που έγινε. Τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά, κάτι που επίσης είναι ενθαρρυντικό όπως έχει δείξει η ιστορία. Το θέμα είναι να μπορέσουν οι διεθνείς να «βγάλουν» ενέργεια, τρεξίματα, αλληλοκάλυψη κυρίως στο χώρο του κέντρου και να βρεθούν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση αυτές τις μέρες. Η αμυντική σταθερότητα, συνέπεια και συνεργασία είναι προαπαιτούμενα για μια καλή πορεία, ενώ η επιθετική γραμμή απαιτείται να έχει υψηλό ποσοστό ευστοχίας καθώς το παιχνίδι μας δεν εγγυάται πολλές ευκαιρίες για γκολ ανά ματς και μακάρι να διαψευστούμε σε αυτό.

Όσον αφορά την τακτική, αν και ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι με το Ρεχάγκελ, φαίνεται να καταλήγει σε διάταξη με τρεις κεντρικούς αμυντικούς. Λόγω του τραυματισμού του Μόρα, ο Κατσουράνης πιθανότατα θα κληθεί να αναλάβει το γνωστό του ρόλο της «σκούπας» πίσω απ’ τα δύο στόπερ, που θα είναι ο Κυργιάκος και κάποιος εκ των Παπασταθόπουλου, Παπαδόπουλου ή Βύντρα. Ο τελευταίος «παίζει» και για μπακ δεξιά ή αριστερά.

Θεωρώ πως ο Γερμανός προτιμά τον Τοροσίδη για τη θέση του αριστερού μπακ, καθώς του έχει περισσότερη εμπιστοσύνη απ’ το Σπυρόπουλο, ενώ συνηθίζει να βάζει και πιο ψηλούς παίκτες στην ενδεκάδα. Κατά τη γνώμη μου ο Τοροσίδης θα βοηθήσει περισσότερο αυτή την εθνική αν αγωνιστεί ως κεντρικό χαφ. Εκεί θα δώσει μεγάλη βοήθεια, ανασταλτικά, στον Καραγκούνη και θα του δοθεί η δυνατότητα να βγαίνει σαν «κρυφός», γεμίζοντας την αντίπαλη περιοχή και ενδεχομένως εκμεταλλευτεί την έφεση που έχει στο σκοράρισμα. Ταυτόχρονα θα δώσει ένα επιπλέον όπλο στο πασιφανές πλεονέκτημα μας στο ψηλό παιχνίδι απ’ όπου και είναι πολύ πιθανό να έρθει το γκολ, ιδίως σε κάποια στημένη φάση λόγω και του χαμηλού μέσου όρου ύψους των αντίπαλων ποδοσφαιριστών.

Το παιχνίδι λογικά και εκτός κάποιου αγωνιστικού απροόπτου θα πάει αναγνωριστικά και προσεκτικά και απ’ τους δύο. Κατά συνέπεια φαίνεται πως θα είναι ένα κλειστό παιχνίδι, όπου κανείς δεν θα θέλει να χάσει, αλλά αμφότεροι θα προσπαθήσουν να «κλέψουν» τους τρεις βαθμούς, καθώς τα «κουκιά» στη συνέχεια θα είναι μετρημένα. Δεν αποκλείεται το ματς να θυμίσει αρκετά το αντίστοιχο Ελλάδας – Σουηδίας στην πρεμιέρα του EURO 2008. Αν δεν κάνουμε σοβαρά λάθη στα μετόπισθεν και πετύχουμε το στόχο της απαραβίαστης εστίας, νομίζω πως κάποια στιγμή θα μπορέσουμε να σκοράρουμε, έστω και λόγω της «από αέρος υπεροπλίας».

Το μόνο που απομένει να δούμε είναι τι είδους έκπληξη μας επιφυλάσσει αυτή τη φορά ο «Όθωνας». Κάποιο ειδικό ρόλο του Νίνη απ’ την αρχή του αγώνα ίσως ή πιθανότερα την είσοδό του στον αγώνα αργότερα ώστε να μοιράσει μια ιδανική ασίστ, να κερδίσει ένα πέναλτυ ή γιατί όχι και να σκοράρει. Κάτι άλλο που δεν το έχουμε σκεφτεί αλλά περιμένουμε να το δούμε. Το σίγουρο είναι πάντως, πως θα συντονιστούμε στη ΝΕΤ το μεσημεράκι του Σαββάτου να παρακολουθήσουμε την Εθνική μας στη δεύτερη και ευελπιστούμε καλύτερη παρουσία της σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου με συγκρατημένη αισιοδοξία.

Και για να δώσουμε και μια μεταφυσική - χιουμοριστική προσέγγιση στο θέμα μας, εγώ το είδα το όνειρο εδώ και κάποιες μέρες. Η Εθνική Ελλάδας θα ξεκινήσει νικηφόρα με σκορ 1-0. Το γκολ θα σημειωθεί προς το τέλος του αγώνα με κεφαλιά ή του Γκέκα ή του Σαμαρά. Μόνο αυτό δεν συγκράτησα ώστε να το ποντάρουμε στοιχηματικά! Εντελώς διαισθητικά και βασιζόμενος στην πολύ καλή χρονιά, στις συχνά επιτυχείς προωθήσεις αλλά και την ικανότητα στο ψηλό παιχνίδι στοιχημάτισα στο Λουκά Βύντρα, για πρώτο σκόρερ του αγώνα. Για να δούμε…

Σε καιρούς κρίσης

Σίγουρα οι μέρες που διάγουμε κάθε άλλο παρά προσφέρονται για βαθυστόχαστες αναλύσεις στα αθλητικά θέματα. Η μεγάλη πλειονότητα του ελληνικού λαού βρίσκεται σε κατάσταση προβληματισμού και περίσκεψης, στην καλύτερη των περιπτώσεων, για να μην πούμε απόγνωσης και απελπισίας. Για μια ακόμη φορά καλούνται να «πληρώσουν το μάρμαρο» -κυρίως- αυτοί που δεν φταίνε ή ,για να το εκφράσουμε καλύτερα, αυτοί που έχουν το μικρότερο μερίδιο ευθύνης. Απλά αυτή τη φορά το κοινωνικό – οικονομικό σοκ για τον εργαζόμενο πολίτη είναι το σφοδρότερο και κανείς δεν γνωρίζει με ασφάλεια ποιο θα είναι το επόμενο επεισόδιο του «σίριαλ».
Συνεπώς σε αυτές τις συνθήκες η ενασχόληση μας με την αθλητική επικαιρότητα και οι όποιες κρίσεις θα έχουν μάλλον ένα χαλαρό χαρακτήρα, θα πάρουν τη μορφή μιας ευχάριστης διεξόδου από αυτά που μας στεναχωρούν και μας βαρύνουν την καθημερινότητα. Σε τέτοιους ρυθμούς κινούμαι κι εγώ σ’ αυτό το κείμενο.
Η σαιζόν έκλεισε με θετικό πρόσημο για τον Αστέρα Τρίπολης, λόγω της αποφυγής του υποβιβασμού. Σίγουρα αυτό δεν αποτελεί επιτυχία, αλλά εκεί που είχε οδηγηθεί η κατάσταση φαίνεται ως τέτοια. Το χρονικό σημείο είναι εξαιρετικά κομβικό για την ομάδα ύστερα από τρία χρόνια συμμετοχής στο κορυφαίο πρωτάθλημα. Πολλοί και σημαντικοί ποδοσφαιριστές αποχωρούν και μοιάζει κάπου εδώ να κλείνει ένας κύκλος.
Μένει πλέον να αποδειχθεί αν οι ιθύνοντες είναι προετοιμασμένοι για την επόμενη μέρα. Ένα σημαντικό και οπωσδήποτε θετικό δεδομένο είναι πως υπάρχει η διάθεση για αυτοκριτική. Αρκεί αυτό από μόνο του όμως; Η διαπίστωση και δημόσια αναγνώριση λαθών είναι το πρώτο σημαντικό βήμα με την προϋπόθεση όμως να μην επαναληφθούν στην πράξη και να υπάρξει η αποφασιστικότητα για τομές και ρήξεις.
Η μείωση του προϋπολογισμού είναι δεδομένη, αναφέρθηκε και ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Δ. Μπάκος σε αυτή, ήδη αρχίζει και φαίνεται απ’ τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις αλλά και απ’ την επιλογή της Τρίπολης ως ο τόπος που θα πραγματοποιηθεί η προετοιμασία. Αυτό από μόνο του δεν είναι απαραίτητα κακό, άλλωστε όλες τις ομάδες θα τις επηρεάσει η οικονομική κατάσταση, αλλά χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στις κινήσεις που θα γίνουν στο εξής. Επίσης εγώ, χωρίς να γνωρίζω κάτι, διαισθητικά αν θέλετε δεν είμαι και τόσο σίγουρος για την παραμονή του Βαγγέλη Βλάχου στην ομάδα τη νέα περίοδο. Θα τα δούμε καλύτερα τις επόμενες εβδομάδες.
Ο Αρκαδικός μας εξέπληξε ευχάριστα με την αγωνιστική του πορεία στην Α2 και αποδείχθηκε τελικά πως αν υπάρχει γνώση του αντικειμένου και σωστή, σοβαρή και κυρίως αθόρυβη δουλειά από ένα σωματείο τα πάντα μπορεί να φανούν πολύ εύκολα ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο, ειδικά σε τέτοιο υψηλό επίπεδο. Η ομάδα εξασφάλισε πολύ άνετα και πολύ νωρίς την παραμονή, έπαιξε ποιοτικό μπάσκετ, έκανε μεγάλες νίκες εντός και εκτός έδρας, έχοντας μάλιστα το χαμηλότερο αν δεν κάνω λάθος μέσο όρο ηλικίας. Το σημαντικότερο όμως ήταν πως ο φίλαθλος της Τρίπολης απόλαυσε ωραίο θέαμα και αν εξαιρέσουμε την περίπτωση που κόστισε την τιμωρία της ομάδας, συνέβαλε στη δημιουργία μιας όμορφης αθλητικής ατμόσφαιρας.
Ο ιστορικός Παναρκαδικός βρέθηκε επιτέλους μετά από οκτώ χρόνια και πάλι στις εθνικές κατηγορίες, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Α’ τοπικής κατηγορίας. Το φινάλε ήταν συγκλονιστικό αφού η πολύ καλή Φαλαισία πάλεψε στα ίσα και έχασε την πρώτη θέση απ’ την ήττα στο γήπεδό της, μια στροφή πριν το τέλος. Το ζητούμενο για τον Παναρκαδικό είναι η αξιοπρεπής πορεία και η σταθεροποίησή του στη Δ’ εθνική, τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Οι προοπτικές υπάρχουν, χορηγοί μπορεί να δείξουν ενδιαφέρον στην πορεία, καθώς το όνομα Παναρκαδικός εξακολουθεί να «γοητεύει». Επίσης όπλο της ομάδας μπορεί να αποτελέσει η έδρα της και πάνω σε αυτή να χτίσει πολλά, ενώ ελπίδα για την πόλη θα είναι και η ανάδειξη νέων ντόπιων παικτών παράλληλα βέβαια με την πολύ καλή δουλειά που φαίνεται πως γίνεται στις ακαδημίες του Αστέρα. Πολλές φορές μάλιστα ο ανταγωνισμός αν είναι υγιής φέρνει πολύ καλά αποτελέσματα.
Στη Β’ ερασιτεχνική κατηγορία παρακολουθήσαμε ένα απ’ τα συναρπαστικότερα πρωταθλήματα με την άνοδο να κρίνεται κυριολεκτικά στο «νήμα». Είναι ενδεικτικό πως την τελευταία αγωνιστική και οι τέσσερις ομάδες είχαν ελπίδες για άνοδο και μάλιστα τελικά πανηγύρισε το Ελαιοχώρι, που είχε τις λιγότερες ελπίδες, ενώ την πρώτη θέση πήρε η ΑΕΚ Τρίπολης.

Τέλος έχοντας ιδία άποψη καθώς παρακολούθησα αρκετά παιχνίδια πολύ καλή εντύπωση μου έκανε η προσπάθεια που έγινε απ’ τις ομάδες μπάσκετ της πόλης στη Γ’ κατηγορία. Η πρώτη φάση έληξε την Κυριάκη 23 Μάη και οι Δρομείς δίκαια κατέλαβαν την πρώτη θέση, οπότε και θα οδηγηθούν σε αγώνες κατάταξης με δύο ομάδες απ’ την Καλαμάτα. Πολύ καλή δουλειά έγινε όλη τη χρονιά απ’ τον Απόλλωνα Τρίπολης που πήρε τη δεύτερη θέση στον όμιλο. Πολύ πιθανό μάλιστα είναι να αδικείται απ’ το σύστημα διεξαγωγής καθώς ενδεχομένως σε ένα ενιαίο όμιλο να άξιζε το δεύτερο εισιτήριο ανόδου. Καλή προσπάθεια έγινε κι απ’ το σύλλογο του Νεοχωρίου, παρόλο που έλαβε μέρος σχεδόν την τελευταία στιγμή.
Το σίγουρο είναι πως κέρδισε τις εντυπώσεις στο χώρο της κερκίδας. Σε όλους πάντως τους αγώνες έκανε αίσθηση η παρουσία του φίλαθλου κοινού που βρέθηκε στο κλειστό του ΔΑΚ Τρίπολης και βοήθησε με τον τρόπο του και το χειροκρότημά του τους αγωνιζόμενους. Αυτό κρατάμε όσοι αγαπάμε τον (ερασιτεχνικό) αθλητισμό.
Τέλος, ελπίζω να καταφέρω κάποια στιγμή να καταθέσω κάποιες απόψεις και για τα τελικά του Παγκοσμίου κυπέλλου που πλησιάζουν, με την εθνική Ελλάδας για τρίτη φορά σε τέσσερις απόπειρες με τον Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο, παρούσα σε ένα μεγάλο ραντεβού. Καθόλου άσχημα νομίζω και παρόλο που το ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σε μια περίεργη κατάσταση στασιμότητας η αξιοπρεπής μας παρουσία στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής δεν είναι καθόλου απίθανη, κυρίως λόγω της σοβαρότητας, της συνέπειας αλλά και της αύρας του ανθρώπου που κατευθύνει.
Το σίγουρο είναι πάντως πως θα το διασκεδάσουμε για ένα μήνα. Αρκεί βέβαια να μην έχουμε τις κόρνες των Νοτιοαφρικάνων, αλλιώς η τηλεοπτική συσκευή μας θα δουλέψει στο mute…