Συνεπώς σε αυτές τις συνθήκες η ενασχόληση μας με την αθλητική επικαιρότητα και οι όποιες κρίσεις θα έχουν μάλλον ένα χαλαρό χαρακτήρα, θα πάρουν τη μορφή μιας ευχάριστης διεξόδου από αυτά που μας στεναχωρούν και μας βαρύνουν την καθημερινότητα. Σε τέτοιους ρυθμούς κινούμαι κι εγώ σ’ αυτό το κείμενο.
Η σαιζόν έκλεισε με θετικό πρόσημο για τον Αστέρα Τρίπολης, λόγω της αποφυγής του υποβιβασμού. Σίγουρα αυτό δεν αποτελεί επιτυχία, αλλά εκεί που είχε οδηγηθεί η κατάσταση φαίνεται ως τέτοια. Το χρονικό σημείο είναι εξαιρετικά κομβικό για την ομάδα ύστερα από τρία χρόνια συμμετοχής στο κορυφαίο πρωτάθλημα. Πολλοί και σημαντικοί ποδοσφαιριστές αποχωρούν και μοιάζει κάπου εδώ να κλείνει ένας κύκλος.
Μένει πλέον να αποδειχθεί αν οι ιθύνοντες είναι προετοιμασμένοι για την επόμενη μέρα. Ένα σημαντικό και οπωσδήποτε θετικό δεδομένο είναι πως υπάρχει η διάθεση για αυτοκριτική. Αρκεί αυτό από μόνο του όμως; Η διαπίστωση και δημόσια αναγνώριση λαθών είναι το πρώτο σημαντικό βήμα με την προϋπόθεση όμως να μην επαναληφθούν στην πράξη και να υπάρξει η αποφασιστικότητα για τομές και ρήξεις.
Η μείωση του προϋπολογισμού είναι δεδομένη, αναφέρθηκε και ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Δ. Μπάκος σε αυτή, ήδη αρχίζει και φαίνεται απ’ τις πρώτες μεταγραφικές κινήσεις αλλά και απ’ την επιλογή της Τρίπολης ως ο τόπος που θα πραγματοποιηθεί η προετοιμασία. Αυτό από μόνο του δεν είναι απαραίτητα κακό, άλλωστε όλες τις ομάδες θα τις επηρεάσει η οικονομική κατάσταση, αλλά χρειάζεται ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στις κινήσεις που θα γίνουν στο εξής. Επίσης εγώ, χωρίς να γνωρίζω κάτι, διαισθητικά αν θέλετε δεν είμαι και τόσο σίγουρος για την παραμονή του Βαγγέλη Βλάχου στην ομάδα τη νέα περίοδο. Θα τα δούμε καλύτερα τις επόμενες εβδομάδες.
Ο Αρκαδικός μας εξέπληξε ευχάριστα με την αγωνιστική του πορεία στην Α2 και αποδείχθηκε τελικά πως αν υπάρχει γνώση του αντικειμένου και σωστή, σοβαρή και κυρίως αθόρυβη δουλειά από ένα σωματείο τα πάντα μπορεί να φανούν πολύ εύκολα ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο, ειδικά σε τέτοιο υψηλό επίπεδο. Η ομάδα εξασφάλισε πολύ άνετα και πολύ νωρίς την παραμονή, έπαιξε ποιοτικό μπάσκετ, έκανε μεγάλες νίκες εντός και εκτός έδρας, έχοντας μάλιστα το χαμηλότερο αν δεν κάνω λάθος μέσο όρο ηλικίας. Το σημαντικότερο όμως ήταν πως ο φίλαθλος της Τρίπολης απόλαυσε ωραίο θέαμα και αν εξαιρέσουμε την περίπτωση που κόστισε την τιμωρία της ομάδας, συνέβαλε στη δημιουργία μιας όμορφης αθλητικής ατμόσφαιρας.
Ο ιστορικός Παναρκαδικός βρέθηκε επιτέλους μετά από οκτώ χρόνια και πάλι στις εθνικές κατηγορίες, κατακτώντας το πρωτάθλημα της Α’ τοπικής κατηγορίας. Το φινάλε ήταν συγκλονιστικό αφού η πολύ καλή Φαλαισία πάλεψε στα ίσα και έχασε την πρώτη θέση απ’ την ήττα στο γήπεδό της, μια στροφή πριν το τέλος. Το ζητούμενο για τον Παναρκαδικό είναι η αξιοπρεπής πορεία και η σταθεροποίησή του στη Δ’ εθνική, τουλάχιστον σε πρώτη φάση. Οι προοπτικές υπάρχουν, χορηγοί μπορεί να δείξουν ενδιαφέρον στην πορεία, καθώς το όνομα Παναρκαδικός εξακολουθεί να «γοητεύει». Επίσης όπλο της ομάδας μπορεί να αποτελέσει η έδρα της και πάνω σε αυτή να χτίσει πολλά, ενώ ελπίδα για την πόλη θα είναι και η ανάδειξη νέων ντόπιων παικτών παράλληλα βέβαια με την πολύ καλή δουλειά που φαίνεται πως γίνεται στις ακαδημίες του Αστέρα. Πολλές φορές μάλιστα ο ανταγωνισμός αν είναι υγιής φέρνει πολύ καλά αποτελέσματα.
Στη Β’ ερασιτεχνική κατηγορία παρακολουθήσαμε ένα απ’ τα συναρπαστικότερα πρωταθλήματα με την άνοδο να κρίνεται κυριολεκτικά στο «νήμα». Είναι ενδεικτικό πως την τελευταία αγωνιστική και οι τέσσερις ομάδες είχαν ελπίδες για άνοδο και μάλιστα τελικά πανηγύρισε το Ελαιοχώρι, που είχε τις λιγότερες ελπίδες, ενώ την πρώτη θέση πήρε η ΑΕΚ Τρίπολης.
Τέλος έχοντας ιδία άποψη καθώς παρακολούθησα αρκετά παιχνίδια πολύ καλή εντύπωση μου έκανε η προσπάθεια που έγινε απ’ τις ομάδες μπάσκετ της πόλης στη Γ’ κατηγορία. Η πρώτη φάση έληξε την Κυριάκη 23 Μάη και οι Δρομείς δίκαια κατέλαβαν την πρώτη θέση, οπότε και θα οδηγηθούν σε αγώνες κατάταξης με δύο ομάδες απ’ την Καλαμάτα. Πολύ καλή δουλειά έγινε όλη τη χρονιά απ’ τον Απόλλωνα Τρίπολης που πήρε τη δεύτερη θέση στον όμιλο. Πολύ πιθανό μάλιστα είναι να αδικείται απ’ το σύστημα διεξαγωγής καθώς ενδεχομένως σε ένα ενιαίο όμιλο να άξιζε το δεύτερο εισιτήριο ανόδου. Καλή προσπάθεια έγινε κι απ’ το σύλλογο του Νεοχωρίου, παρόλο που έλαβε μέρος σχεδόν την τελευταία στιγμή.
Το σίγουρο είναι πως κέρδισε τις εντυπώσεις στο χώρο της κερκίδας. Σε όλους πάντως τους αγώνες έκανε αίσθηση η παρουσία του φίλαθλου κοινού που βρέθηκε στο κλειστό του ΔΑΚ Τρίπολης και βοήθησε με τον τρόπο του και το χειροκρότημά του τους αγωνιζόμενους. Αυτό κρατάμε όσοι αγαπάμε τον (ερασιτεχνικό) αθλητισμό.
Τέλος, ελπίζω να καταφέρω κάποια στιγμή να καταθέσω κάποιες απόψεις και για τα τελικά του Παγκοσμίου κυπέλλου που πλησιάζουν, με την εθνική Ελλάδας για τρίτη φορά σε τέσσερις απόπειρες με τον Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο, παρούσα σε ένα μεγάλο ραντεβού. Καθόλου άσχημα νομίζω και παρόλο που το ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται σε μια περίεργη κατάσταση στασιμότητας η αξιοπρεπής μας παρουσία στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής δεν είναι καθόλου απίθανη, κυρίως λόγω της σοβαρότητας, της συνέπειας αλλά και της αύρας του ανθρώπου που κατευθύνει.
Το σίγουρο είναι πάντως πως θα το διασκεδάσουμε για ένα μήνα. Αρκεί βέβαια να μην έχουμε τις κόρνες των Νοτιοαφρικάνων, αλλιώς η τηλεοπτική συσκευή μας θα δουλέψει στο mute…
