Η απρόβλεπτη ομορφιά του ποδοσφαίρου

Πολλές φορές, εκτός των καθημερινών υποχρεώσεων που δεν μας αφήνουν όσο ελεύθερο χρόνο θα θέλαμε, σκόπιμα καθυστερώ να γράψω κάποιο κείμενο. Έχω εξηγήσει στο παρελθόν πως δεν υπάρχει λόγος κάθε τρεις και λίγο να «αναμασάμε» τα ίδια, αν δεν έχουμε κάτι ουσιώδες ή έστω ενδιαφέρον να συζητήσουμε. Ωστόσο υπάρχει κι άλλος λόγος. Προτιμώ κάποια κείμενα, όπως για παράδειγμα το προηγούμενο, να μένουν λίγο παραπάνω στην κορυφή της ιστοσελίδας. Όποιος μας παρακολουθεί ή μας διαβάζει καταλαβαίνει το γιατί.
Η αναμενόμενη αλλαγή προπονητή του Αστέρα έγινε και τα ηνία της ομάδας παρέλαβε ο Βαγγέλης Βλάχος απ’ τον Αργεντίνο Μάριο Γκόμεζ. Η θητεία του τελευταίου, που ήταν φανερό πως αργά ή γρήγορα θα μας «κουνούσε μαντήλι», ήταν βραχύβια. Αυτό φυσικά δεν αποτελεί έκπληξη για τα ήθη του ελληνικού ποδοσφαίρου, όμως δεν μας επιτρέπει, εμένα τουλάχιστον, να αξιολογήσουμε με ασφάλεια το έργο του Λατίνου τεχνικού. Ας αναλογιστούν μόνο κάποιοι μήπως η διαρκής εναλλαγή προσώπων στον πάγκο της ομάδας της Τρίπολης είναι μια σοβαρή αιτία για τα συνεχή αγωνιστικά σκαμπανεβάσματά της αλλά και για την αδυναμία εύρεσης μιας σταθερής φιλοσοφίας παιχνιδιού.
Ο παλιός ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού έδειξε, στις πρώτες δηλώσεις του αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα, πλήρως ενημερωμένος για το ποιόν της ομάδας των τρένων. Παρόλο που προσωπικά δεν μου άρεσε ιδιαίτερα το πομπώδες του ύφους του, ειλικρινά εύχομαι να πετύχει στο έργο του, αφού προηγουμένως έχει όλες τις συνθήκες αλλά και το χρόνο να δουλέψει όπως αυτός θέλει.
Καταρχήν τα στοιχεία μοιάζουν να είναι θετικά. Επιλέγει το σύστημα με έναν επιθετικό (Τσέζαρεκ), δύο αμυντικά χαφ και ένα πιο δημιουργικό παίκτη μπροστά τους και πίσω απ’ τον επιθετικό και δύο παίκτες στα πλάγια με σύνθετους ρόλους. Αν αναλογιστούμε πως δεν ήταν έτοιμος ο Καρντόσο, ενώ στο ματς με τον Παναθηναϊκό έλειπε κι ο Μπαστία, η μέχρι στιγμής συγκομιδή βαθμών θαρρώ πως είναι καλή.
Σίγουρα ο κόσμος ήθελε νίκη με την Ξάνθη. Αλλά η «λευκή ισοπαλία» δε νομίζω πως είναι αιτία απογοήτευσης. Ας περιμένουμε να επιστρέψουν οι τραυματίες, ας μάθει καλύτερα την ομάδα ο νέος προπονητής, ας γίνουν οι απαραίτητες προσθήκες στο έμψυχο υλικό το Γενάρη και μετά τα ξανασυζητάμε. Οπωσδήποτε χρειάζεται μεγάλη προσοχή διότι μπορεί η πεντάδα να απέχει λίγο, αλλά και η γραμμή του υποβιβασμού δεν απέχει και πάρα πολύ. Άλλωστε μιλάμε για ποδόσφαιρο και παρόλο που κι αυτό, μακροχρόνια, αποδίδει δικαιοσύνη, εν τούτοις το απρόβλεπτο είναι αυτό που συχνά πυκνά κάνει την εμφάνισή του και κλέβει την παράσταση. Θέλετε παραδείγματα;
Περίμεναν πολλοί να σημειώσει δύο τέρματα στο τέλος του αγώνα ο ΠΑΣ Γιάννενα και να πάρει έναν ανέλπιστο βαθμό κόντρα στον Ολυμπιακό, που προηγείτο εκείνη την ώρα με 0-2;
Περίμεναν πολλοί την επόμενη ακριβώς μέρα να στερήσει ο ελλιπής Αστέρας απ’ τον Παναθηναϊκό τη μεγάλη ευκαιρία να αποσπαστεί απ’ τον «αιώνιο αντίπαλό» κατά τέσσερις βαθμούς, πηγαίνοντας έτσι άνετος στο Νέο Φάληρο;
Περίμεναν πολλοί την άνετη, όπως εξελίχθηκε το ματς, επικράτηση του «ταλαιπωρημένου» και χωρίς εναλλακτικές λύσεις Ολυμπιακού στο ντέρμπι;
Περίμεναν πολλοί ότι ύστερα απ’ τις παρατηρήσεις του Σωκράτη Κόκκαλη προς τον Μήτρογλου, για τον τρόπο πανηγυρισμού που συνηθίζει, αυτός θα εξελισσόταν σε πρωταγωνιστή του κρίσιμου αγώνα και θα έβγαζε απ’ την τσέπη όχι μόνο τα κλασσικά «όπλα» αλλά και «μυδράλιο»;
Περίμεναν πολλοί πως η Εθνική Ελλάδας δεν θα κατάφερνε, από αυτόν τον «εύκολο» όμιλο, να προκριθεί απ’ ευθείας στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου;
Τέλος περίμεναν πολλοί ότι η ίδια ομάδα θα έπαιρνε την πολυπόθητη πρόκριση στη «δύσκολη» νοκ – άουτ αναμέτρηση κόντρα στην Ουκρανία;