Λίγο νωρίτερα και αφού είχα ξεμπερδέψει απ’ τις επαγγελματικές δραστηριότητες της μέρας, διάβασα το ρεπορτάζ – παρουσίαση του νέου προπονητή του Αστέρα Τρίπολης στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας. Το όνομα αυτού , Νίκος Κωστένογλου. Όσοι τυγχάνει να μας παρακολουθούν, ηλεκτρονικά ή ραδιοφωνικά θα παρατήρησαν ότι άσκησα κριτική σε διάφορες πτυχές της υπόθεσης «αλλαγή προπονητή», όπως και παλιότερα σε αντίστοιχη περίπτωση, διότι πολύ απλά έτσι πιστεύω και πάντα επιχειρηματολογώντας υπέρ αυτής μου της θέσης.
Η κριτική αυτή ήταν πολύμορφη, προς διαφορετικές κατευθύνσεις και οπωσδήποτε όχι μόνο κατά της διοίκησης της ομάδας, αν και αυτή έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Ευθύνες όμως και μάλιστα μεγάλες έχουμε και εμείς οι φίλαθλοι, που πολλές φορές έχουμε παράλογες απαιτήσεις και τα θέλουμε όλα, εδώ και τώρα. Στην προκειμένη περίπτωση οφείλουμε να αναρωτηθούμε και το μερίδιο ευθύνης των ποδοσφαιριστών της ομάδας. Οι ίδιοι πρέπει να το κάνουν επίσης αν δεν το έχουν κάνει ήδη, που είναι και το πιθανότερο. Η σχέση καλοί παίκτες – καλός προπονητής είναι αμφίδρομη και αλληλοεξαρτάται.
Όταν ανακοινώθηκε η αποχώρηση του «προπονητή των τίτλων» Γιάννη Ιωαννίδη απ’ τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1996, υπήρξε μεγάλη στεναχώρια στους κόλπους των φιλάθλων της ομάδας, η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε σύγχυση και οργή κατά του προέδρου Σωκράτη Κόκκαλη. Ακολούθησε ο διχασμός σε «ιωαννιδικούς» και προεδρικούς, διχασμός που κατεξοχήν ευδοκιμεί στον ελληνική κοινωνία, σε διάφορους τομείς.
Ο νέος προπονητής της ομάδας, Ντούσαν Ίβκοβιτς, ήταν ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέγεθος και σε κάθε περίπτωση αντάξιος συνεχιστής του έργου του «ξανθού». Τότε λοιπόν εγώ, ακόμα και με επιστολή σε εφημερίδα, παρόλο που ήμουν κατά της αποπομπής του Ιωαννίδη ισχυρίστηκα το εξής. Επειδή το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και αφού τα πράγματα πήραν αυτή την τροπή ας στηρίξουμε το νέο προπονητή και ας μη μπει η ομάδα σε περιπέτειες. Ο Σέρβος «καθηγητής» ήταν κεφάλαιο για την ομάδα και μπορούσε να ανταπεξέλθει όπως κι έγινε.
Έκανα αυτή την παρένθεση – ιστορική αναδρομή διότι αισθάνομαι ότι υπάρχει μια, έστω και μακρινή, συγγένεια αυτής της ιστορίας με αυτά που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στην ομάδα του Αστέρα. Στο μυαλό του απλού φιλάθλου η διαφορά από τη λύση Μπάγεβιτς, που φάνηκε ότι ήταν μια ανάσα απ’ την Τρίπολη, σε αυτή του Κωστένογλου, φαίνεται χαώδης και οπωσδήποτε με αρνητικό πρόσημο. Ενδεχομένως υπάρξει μια καταρχήν δικαιολογημένη δυσαρέσκεια.
Η προσγείωση απ’ την χλιδή του «πρίγκιπα του Νερέτβα» στο νεαρό και φιλόδοξο προπονητή ήταν όντως ανώμαλη. Για τους πολλούς όμως ή για αυτούς που εξακολουθούν να πετάνε στα σύννεφα και δεν λένε να καταλάβουν ποιοι και που είμαστε.
Ο Νίκος Κωστένογλου είναι ακόμα στην αρχή της καριέρας του ως προπονητής. Δεν έχουμε επαρκή στοιχεία για να σχηματίσουμε άποψη, είτε θετική είτε αρνητική. Όμως στη βαλίτσα του φέρνει στην Τρίπολη τέσσερα πολύ θετικά, κατ’ εμέ, στοιχεία. Είναι νέος, φιλόδοξος, άφθαρτος και κυρίως σοβαρός. Το τελευταίο το είχαμε δει και όταν ήταν ποδοσφαιριστής και για εμένα είναι πιο σημαντικό, τώρα που θα κάθεται στον πάγκο.
Φυσικά δεν έχω μαντικές γνώσεις ώστε να προεξοφλήσω την πορεία του. Αυτό θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Ένας απ’ τους σημαντικότερους είναι η στήριξη και η εμπιστοσύνη με την οποία θα τον περιβάλλουν πρώτα η διοίκηση και στη συνέχεια ο κόσμος της ομάδας. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο διότι η ομάδα έχει περιέλθει σε δεινή βαθμολογική θέση και δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους πειραματισμούς.Και να γίνει κάποια στιγμή πράξη αυτό που ισχυρίστηκαν οι άνθρωποι της ομάδας στην παρουσίαση το απόγευμα, δηλαδή να μείνει ένας προπονητής στον Αστέρα για πολλά χρόνια. Διότι τότε, εκτός του ότι πρώτα και κύρια θα ωφεληθεί η ίδια η ομάδα, θα έχει γίνει η υπέρβαση.
Η κριτική αυτή ήταν πολύμορφη, προς διαφορετικές κατευθύνσεις και οπωσδήποτε όχι μόνο κατά της διοίκησης της ομάδας, αν και αυτή έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Ευθύνες όμως και μάλιστα μεγάλες έχουμε και εμείς οι φίλαθλοι, που πολλές φορές έχουμε παράλογες απαιτήσεις και τα θέλουμε όλα, εδώ και τώρα. Στην προκειμένη περίπτωση οφείλουμε να αναρωτηθούμε και το μερίδιο ευθύνης των ποδοσφαιριστών της ομάδας. Οι ίδιοι πρέπει να το κάνουν επίσης αν δεν το έχουν κάνει ήδη, που είναι και το πιθανότερο. Η σχέση καλοί παίκτες – καλός προπονητής είναι αμφίδρομη και αλληλοεξαρτάται.
Όταν ανακοινώθηκε η αποχώρηση του «προπονητή των τίτλων» Γιάννη Ιωαννίδη απ’ τον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1996, υπήρξε μεγάλη στεναχώρια στους κόλπους των φιλάθλων της ομάδας, η οποία στη συνέχεια μετατράπηκε σε σύγχυση και οργή κατά του προέδρου Σωκράτη Κόκκαλη. Ακολούθησε ο διχασμός σε «ιωαννιδικούς» και προεδρικούς, διχασμός που κατεξοχήν ευδοκιμεί στον ελληνική κοινωνία, σε διάφορους τομείς.
Ο νέος προπονητής της ομάδας, Ντούσαν Ίβκοβιτς, ήταν ένα διόλου ευκαταφρόνητο μέγεθος και σε κάθε περίπτωση αντάξιος συνεχιστής του έργου του «ξανθού». Τότε λοιπόν εγώ, ακόμα και με επιστολή σε εφημερίδα, παρόλο που ήμουν κατά της αποπομπής του Ιωαννίδη ισχυρίστηκα το εξής. Επειδή το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και αφού τα πράγματα πήραν αυτή την τροπή ας στηρίξουμε το νέο προπονητή και ας μη μπει η ομάδα σε περιπέτειες. Ο Σέρβος «καθηγητής» ήταν κεφάλαιο για την ομάδα και μπορούσε να ανταπεξέλθει όπως κι έγινε.
Έκανα αυτή την παρένθεση – ιστορική αναδρομή διότι αισθάνομαι ότι υπάρχει μια, έστω και μακρινή, συγγένεια αυτής της ιστορίας με αυτά που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στην ομάδα του Αστέρα. Στο μυαλό του απλού φιλάθλου η διαφορά από τη λύση Μπάγεβιτς, που φάνηκε ότι ήταν μια ανάσα απ’ την Τρίπολη, σε αυτή του Κωστένογλου, φαίνεται χαώδης και οπωσδήποτε με αρνητικό πρόσημο. Ενδεχομένως υπάρξει μια καταρχήν δικαιολογημένη δυσαρέσκεια.
Η προσγείωση απ’ την χλιδή του «πρίγκιπα του Νερέτβα» στο νεαρό και φιλόδοξο προπονητή ήταν όντως ανώμαλη. Για τους πολλούς όμως ή για αυτούς που εξακολουθούν να πετάνε στα σύννεφα και δεν λένε να καταλάβουν ποιοι και που είμαστε.
Ο Νίκος Κωστένογλου είναι ακόμα στην αρχή της καριέρας του ως προπονητής. Δεν έχουμε επαρκή στοιχεία για να σχηματίσουμε άποψη, είτε θετική είτε αρνητική. Όμως στη βαλίτσα του φέρνει στην Τρίπολη τέσσερα πολύ θετικά, κατ’ εμέ, στοιχεία. Είναι νέος, φιλόδοξος, άφθαρτος και κυρίως σοβαρός. Το τελευταίο το είχαμε δει και όταν ήταν ποδοσφαιριστής και για εμένα είναι πιο σημαντικό, τώρα που θα κάθεται στον πάγκο.
Φυσικά δεν έχω μαντικές γνώσεις ώστε να προεξοφλήσω την πορεία του. Αυτό θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Ένας απ’ τους σημαντικότερους είναι η στήριξη και η εμπιστοσύνη με την οποία θα τον περιβάλλουν πρώτα η διοίκηση και στη συνέχεια ο κόσμος της ομάδας. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο διότι η ομάδα έχει περιέλθει σε δεινή βαθμολογική θέση και δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλους πειραματισμούς.Και να γίνει κάποια στιγμή πράξη αυτό που ισχυρίστηκαν οι άνθρωποι της ομάδας στην παρουσίαση το απόγευμα, δηλαδή να μείνει ένας προπονητής στον Αστέρα για πολλά χρόνια. Διότι τότε, εκτός του ότι πρώτα και κύρια θα ωφεληθεί η ίδια η ομάδα, θα έχει γίνει η υπέρβαση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου