Δίχως να εντυπωσιάσει, κάθε άλλο μάλιστα, όπως σε προηγούμενα παιχνίδια ο Αστέρας επικράτησε της Παναχαικής με σκορ 3-2, το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης. Η ιστορική ομάδα της Πάτρας, που συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής, έκανε μια πολύ καλή εμφάνιση, παρουσίασε ένα καλοστημένο σύνολο με κάποιους πολύ αξιόλογους ποδοσφαιριστές και κατόρθωσε να δυσκολέψει ιδιαίτερα μια ομάδα που βρίσκεται δυο κατηγορίες παραπάνω.
Το σίγουρο είναι πως απολαύσαμε ένα όμορφο και γεμάτο ματς, με γκολ, φάσεις, θέαμα και σε αντίθεση με το παιχνίδι κόντρα στον Εθνικό, μια ομάδα που αν μη τι άλλο, με την αντίσταση που πρόβαλε, αφενός αποτέλεσε ένα καλό τεστ για τους γηπεδούχους και αφετέρου έδωσε στον κ. Κάρλος Καρβαλιάλ την ευκαιρία να διαπιστώσει αδυναμίες και να προσπαθήσει να τις διορθώσει. Και σίγουρα αυτό είναι καλύτερα να γίνεται σε αυτή τη φάση της προετοιμασίας και όχι αργότερα που ίσως είναι αργά. Οι φίλαθλοι, που έδωσαν το παρόν και ήταν κάτι παραπάνω από χίλιοι, πρέπει να έμειναν ευχαριστημένοι απ’ το ματς, αν και έδειξαν με τις αντιδράσεις τους κάπως προβληματισμένοι με την απόδοση της «ομάδας των τρένων».
Το αρχικό σχήμα είχε «άρωμα» περσινής σαιζόν, ενώ είδαμε μετά από καιρό τον Φλάβιο στη γνώριμη θέση του δεξιού μπακ. Η διάταξη θύμιζε κάτι από 4-3-3 (αν και δεν μου αρέσει αυτή η αριθμητική ανάλυση με τα συστήματα, διότι στο γήπεδο πολλά ανατρέπονται στη ροή του αγώνα). Ο Φαμπέτα ήταν ακριβώς μπροστά απ’ τους κεντρικούς αμυντικούς και είχε μπροστά του και λίγο δεξιά τον Καρντόσο ενώ αντίστοιχα λίγο αριστερά τον Κανακούδη και κορύφη έπαιξε ο Καμπούροφ, με συμπαραστάτες του να εναλλάσσονται δεξιά και αριστερά τους Ζαϊρί και Φιλομένο.
Το σίγουρο είναι πως απολαύσαμε ένα όμορφο και γεμάτο ματς, με γκολ, φάσεις, θέαμα και σε αντίθεση με το παιχνίδι κόντρα στον Εθνικό, μια ομάδα που αν μη τι άλλο, με την αντίσταση που πρόβαλε, αφενός αποτέλεσε ένα καλό τεστ για τους γηπεδούχους και αφετέρου έδωσε στον κ. Κάρλος Καρβαλιάλ την ευκαιρία να διαπιστώσει αδυναμίες και να προσπαθήσει να τις διορθώσει. Και σίγουρα αυτό είναι καλύτερα να γίνεται σε αυτή τη φάση της προετοιμασίας και όχι αργότερα που ίσως είναι αργά. Οι φίλαθλοι, που έδωσαν το παρόν και ήταν κάτι παραπάνω από χίλιοι, πρέπει να έμειναν ευχαριστημένοι απ’ το ματς, αν και έδειξαν με τις αντιδράσεις τους κάπως προβληματισμένοι με την απόδοση της «ομάδας των τρένων».
Το αρχικό σχήμα είχε «άρωμα» περσινής σαιζόν, ενώ είδαμε μετά από καιρό τον Φλάβιο στη γνώριμη θέση του δεξιού μπακ. Η διάταξη θύμιζε κάτι από 4-3-3 (αν και δεν μου αρέσει αυτή η αριθμητική ανάλυση με τα συστήματα, διότι στο γήπεδο πολλά ανατρέπονται στη ροή του αγώνα). Ο Φαμπέτα ήταν ακριβώς μπροστά απ’ τους κεντρικούς αμυντικούς και είχε μπροστά του και λίγο δεξιά τον Καρντόσο ενώ αντίστοιχα λίγο αριστερά τον Κανακούδη και κορύφη έπαιξε ο Καμπούροφ, με συμπαραστάτες του να εναλλάσσονται δεξιά και αριστερά τους Ζαϊρί και Φιλομένο.
Στο πρώτο ημίχρονο η Παναχαϊκή έκανε μεγάλο παιχνίδι και σε ένα καυτό πεντάλεπτο έστειλε τρεις φορές τη μπάλα στα δοκάρια του Μουκέα.
Όμως αυτός που σκόραρε ήταν ο Αστέρας με όμορφη κεφαλιά του συνήθους ύποπτου Φιλομένο. Ιδιαίτερα καλοί απ’ την ομάδα της Πάτρας ήταν ο δαιμόνιος αριστερός χαφ Κοταρέλας που προξένησε πολλά ρήγματα στη δεξιά πλευρά της άμυνας του Αστέρας αλλά και ο εξ Ολυμπιακού προερχόμενος κεντρικός αμυντικός Χρήστος Λισγάρας.
Στο δεύτερο μέρος για άλλη μια φορά η είσοδος του Μιλάνο άλλαξε την επιθετική διάθεση της ομάδας της Αρκαδίας και συνοδεύτηκε από ένα ωραίο γκολ μετά από όμορφη μεταβίβαση του Εστέβες και πλαγιοκόπηση από δεξιά και άψογο πλασέ στην απέναντι γωνιά του μικρόσωμου αργεντινού. Ο πρώην παίκτης του Αστέρα Νίκος Κουσκουνάς σκόραρε όντας σε σωστή θέση για να εκμεταλλευτεί την ασταθή επέμβαση του Μουκέα, μετά από δυνατό σουτ του Γκούρμα. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης έχει να κάνει με τον Τσέζαρεκ. Ο κροάτης φορ πέρασε αλλαγή στο δεύτερο μέρος και ενώ σχεδόν δεν είχε ακουμπήσει τη μπάλα, όταν αυτή ήρθε σωστά στο κεφάλι του από σέντρα από αριστερά, με υποδειγματική κεφαλιά την έστειλε στα δίχτυα. Δηλαδή χωρίς να εντυπωσιάζει και να κάνει πολλά πράγματα στο γήπεδο, κάνει το επουσιώδες και το απλό, που τελικά είναι και το πιο δύσκολο.
.jpg)
Τέλος από πολύ όμορφη ενέργεια του Γιώργου Αντωνόπουλου απ’ τα δεξιά και κόψιμο στο σημείο του πέναλτυ η Παναχαϊκή μείωσε σε 3-2. Ο παλιός παίκτης του Αστέρα, που έχω γνωρίσει προσωπικά και πρόκειται περί σεμνού ανθρώπου και πολύ καλού χαρακτήρα, πρόλαβε στα δέκα λεπτά που αγωνίστηκε να δείξει ότι παραμένει ένας πολύ χρήσιμος παίκτης και θεωρώ ότι έχει βελτιωθεί αρκετά.Συμπερασματικά βλέπουμε ότι ίσως βγαίνει κάπου η κούραση της προετοιμασίας, φάνηκαν κάποια αμυντικά κενά ενώ και ο Μουκέας δεν έδειξε να έχει καλά πατήματα και χρειάζεται δουλειά ακόμα. Η τριάδα Φιλομένο – Τσέζαρεκ – Μιλάνο είναι σταθερή αξία μπροστά και πολύ πιθανό να κληθεί να βγάλει πάλι τα «κάστανα απ’ τη φωτιά». Επίσης όσον αφορά τον κόσμο, δεν χρειάζεται να παίρνει πολύ στα σοβαρά τα φιλικά παιχνίδια. Κυρίως αυτά γίνονται για τον προπονητή και τους παίκτες. Το καλοκαίρι υπάρχει το περιθώριο για πολλές ήττες ή κακές εμφανίσεις ώστε να διορθωθούν τα λάθη και τα κακώς κείμενα. Σίγουρα, κάποιες φορές, ηχεί το καμπανάκι του κινδύνου και βγαίνουν κάποια συμπεράσματα αλλά αυτά δεν είναι τόσο καθοριστικά όσο θεωρούν ορισμένοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου